Helena (Konowałowa): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 31 bajtów ,  10 lat temu
m
drobne merytoryczne
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
m (Usunięto kategorię "Radzieccy zesłańcy"; Dodano kategorię "Zesłańcy do Kazachstanu" za pomocą HotCat)
m (drobne merytoryczne)
Ukończyła gimnazjum żeńskie w [[Petersburg]]u i kursy przygotowujące do wykonywania zawodu prywatnej nauczycielki. W wieku dwudziestu czterech lat wstąpiła jako [[posłusznik|posłusznica]] do [[monaster Narodzenia Matki Bożej w Leśnej|monasteru Narodzenia Matki Bożej w Leśnej]], następnie złożyła w nim wieczyste śluby mnisze. W klasztorze pełniła obowiązki bibliotekarki, śpiewała w chórze cerkiewnym, opiekowała się pasieką i sadem, kierowała szkołą ikonopisania. W 1901, z rekomendacji przełożonej klasztoru w Leśnej, ihumeni [[Katarzyna (Jefimowska)|Katarzyny]], stanęła na czele nowej żeńskiej wspólnoty mniszej w [[monaster Narodzenia Matki Bożej w Różanymstoku|Krasnymstoku]]<ref name="paw250">{{cytuj książkę | autor = Pawluczuk U. A.| tytuł = Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej| wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku| rok = 2007| strony = 250| isbn = 978-83-7431-127-4}}</ref>, utworzonej w skasowanym przez władze carskie [[Sanktuarium Maryjne w Różanymstoku|klasztorze dominikańskim]]. Otrzymała wówczas godność ihumeni. Pod jej kierunkiem nowy monaster rozwinął działalność oświatową, gospodarczą i dobroczynną. Sama przełożona pracowała w prowadzonych przez wspólnotę szkołach wiejskich<ref name="paw40">{{cytuj książkę | autor = Pawluczuk U. A.| tytuł = Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej| wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku| rok = 2007| strony = 40| isbn = 978-83-7431-127-4}}</ref>. W 1903 staraniem ihumeni Heleny na trasie kolejowej z [[Petersburg]]a do [[Warszawa|Warszawy]] uruchomiony został przystanek w Krasnymstoku, co miało ułatwić pielgrzymom docieranie do monasteru (w czasie największych świąt w klasztorze gromadziło się nawet 15 tys. pątników)<ref name="paw40"/>. W 1907 mniszka otrzymała jedno z najwyższych odznaczeń [[Rosyjski Kościół Prawosławny|Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego]] - krzyż z ozdobami<ref name="paw250"/>.
 
W 1915 ihumenia Helena udała się na [[bieżeństwo]] razem z całą kierowaną przez siebie wspólnotą i do 1921 mieszkała w monasterze św. Katarzyny w Moskwie. W 1921 razem z 21 siostrami udała się do [[Grodno|Grodna]], licząc na możliwość odtworzenia życia monastycznego w Krasnymstoku. Jego obiekty i majątek zostały jednak [[akcja rewindykacji cerkwi prawosławnych w II Rzeczypospolitej|zwrócone Kościołowi katolickiemu]]. NiepowodzeniemW zakończyłaGrodnie sięihumenia równieżstanęła próbana organizacjiczele monasteru[[monaster wNarodzenia GrodnieMatki zBożej powoduw złegoGrodnie|monasteru stanuNarodzenia materialnegoMatki wspólnoty.Bożej]], Wlecz w związku z tymjego bardzo trudną sytuacją finansową w 1923 ihumenia wróciła do Moskwy. Część przybyłych razem z nią mniszek zamieszkałapozostała w Grodnie, część zaś skierowano do męskiego [[monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowicach|monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowicach]]<ref name="paw250"/>.
 
Po powrocie do Rosji ihumenia Helena została przełożoną monasteru św. Katarzyny w Moskwie. Pełniła te obowiązki do 1931, gdy władze radzieckie zlikwidowały wspólnotę. Jeszcze w tym samym roku jej przełożona i ostatnie siostry zostały zesłane do [[Kazachstan]]u. W 1934, po odbyciu kary zesłania, ihumenia Helena osiadła w [[Małojarosławiec|Małojarosławcu]], gdzie trzy lata później zmarła. W monasterze św. Katarzyny w Moskwie funkcjonuje jej nieformalny kult<ref name="paw250"/>.