Nieszpory sycylijskie: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 169 bajtów ,  9 lat temu
drobne merytoryczne
(drobne merytoryczne)
(drobne merytoryczne)
'''Nieszpory sycylijskie''' – powszechne powstanie mieszkańców [[Sycylia|Sycylii]], które wybuchło w [[Poniedziałek wielkanocny]] [[30 marca]] [[1282]] w [[Palermo]] przeciw panowaniu francuskich [[Andegawenowie|Andegawenów]].
 
Andegawenowie objęli panowanie na Sycylii dzięki poparciu udzielonemu papieżowi [[Urban IV|Urbanowi IV]] w walce z jego wrogiem królem Sycylii [[Manfred (król Sycylii)|Manfredem]], nieślubnym synem cesarza [[Fryderyk II Hohenstauf|Fryderyka II]]. W [[Bitwa pod Benewentem (1266)|bitwie pod Benewentem]] ([[1266]] r.) Manfred zginął pokonany. Karol Angegaweński człowiek bardzo ambitny, brat króla Francji Ludwika Świętego pragnął stworzyć imperium śródziemnomorskie, Sycylia i południowe Włochy były początkiem jego marzeń. Posiadał posiadłości we Francji, w Grecji i w Palestynie. W 1261 roku cesarz Nicei [[Michał VIII Paleolog]] odzyskał [[Konstantynopol]]. Wygnany łaciński cesarz [[Baldwin II]] de Courtenay uciekł szukając pomocy na zachodzie. Dla Karola od 1266 roku króla Sycylii i Neapolu był to doskonały pretekst do wyprawy na Konstantynopol przeciw „schizmatyckim” Grekom. Wyprawa mimo poparcia przez pewien czas papiestwa, była wielokrotnie odkładana. Wyprawa miała ruszyć wiosną 1282 roku i zdobyć Konstantynopol. Nie doszła jednak do skutku z powodu małego z początku powstania na Sycylii, zignorowanego przez Karola. Rzeż Francuzów w nieszpory [[30 marca]] 1282 r w Palermo była początkiem końca Karola. Drakońskie rządy francuskich feudałów spowodowały bunt, który rozpoczął się [[30 marca]] 1282 roku, sprowokowany zaczepkami francuskiego żołdaka wobec sycylijskiej mężatki. Wezwaniem do powstania były dzwony bijące na [[nieszpory]]. Sycylijczycy napadali i mordowali Francuzów, zmuszając ich do opuszczenia wyspy.W sierpniu na wyspie wylądowali Aragończycy, będący w tajnym przymierzu z Bizancjum. Powstanie wybuchło dzięki dyplomacji bizantyńskiej umiejącej zawsze w historii zawierać korzystne sojusze. Aragończycy stali się nowymi panami wyspy, a Karol musiał się martwić o posiadłości we Włoszech niż myśleć o krucjacie na Bizancjum. Po usunięciu [[Karol I Andegaweński|Karola I Andegaweńskiego]] na tron został wyniesiony król [[Królestwo Aragonii|Aragonii]] [[Piotr III Wielki|Piotr III Aragoński]], który wylądował na wyspie i koronował się [[30 sierpnia]] [[1282]].
 
Po usunięciu [[Karol I Andegaweński|Karola I Andegaweńskiego]] na tron został wyniesiony król [[Królestwo Aragonii|Aragonii]] [[Piotr III Wielki|Piotr III Aragoński]], który wylądował na wyspie i koronował się [[30 sierpnia]] [[1282]].
 
== Bibliografia ==
#* Deno D.J. Geanakoplos, ''Emperor Michael VIII Palaeologus and the West, 1258–1282: A Study in Byzantine–Latin Relations'', Cambridge 1959 (zwłaszcza, s. 335–377).
* [[Steven Runciman]], ''Nieszpory sycylijskie. Dzieje świata śródziemnomorskiego w drugiej połowie XIII wieku'', przełożyli z angielskiego Łukasz Modelski, Oskar Tyciński [kompletna rewizja tłumaczenia [[Małgorzata Dąbrowska]] ], Książnica, Katowice 1997, s. 212–267 [wydanie oryginalne: Cambridge 1958]
 
{{mainsec|Karol I Andegaweński|Upadek}}
* [[Nieszpory sycylijskie (opera)]]
 
== Bibliografia ==
# D.J. Geanakoplos, ''Emperor Michael VIII Palaeologus and the West, 1258–1282: A Study in Byzantine–Latin Relations'', Cambridge 1959 (zwłaszcza s. 335–377)
# Steven Runciman, ''Nieszpory sycylijskie. Dzieje świata śródziemnomorskiego w drugiej połowie XIII wieku'', Katowice 2007 [wydanie oryginalne: Cambridge 1958] (zwłaszcza s. 212–267)
 
[[Kategoria:Średniowieczne Włochy]]
23 223

edycje