Bitwa pod Ponarami: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 99 bajtów ,  8 lat temu
→‎Przebieg wydarzeń: drobne merytoryczne
(→‎Przebieg wydarzeń: drobne merytoryczne)
(→‎Przebieg wydarzeń: drobne merytoryczne)
 
==Przebieg wydarzeń==
Pod naciskiem energicznego Chłapowskiego podjął Giełgud marsz na Wilno, ale czyniłmimo to[[bitwa pod Rajgrodem|zwycięstwa pod Rajgrodem]] nie zdołał uwierzyć we własne siły i suwał się tak wolno, że nieprzyjaciel zdołał zgromadzić znaczne siły i przygotować pozycje obronne na [[Ponary (dzielnica Wilna)|Górach Ponarskich]] na zachód od Wilna. Tam też doszło, 19 czerwca 1831 roku, do bitwy pomiędzy wojskami polskimi Giełguda a armią [[Imperium Rosyjskie|rosyjską]] dowodzoną przez [[Fabian Gottlieb von der Osten-Sacken|Fabiana von der Osten-Sackena]]. W oparciu o pasmo lesistych wzgórz licząca 25&nbsp;000 żołnierzy i 70 dział armia rosyjska z łatwością odparła atak oddziałów polskich, które straciły 2000 żołnierzy, podczas gdy Rosjanie jedynie czterystu<ref name=Gie/>.
 
Teraz rozpoczął się odwrót oddziałów polskich na [[Żmudź]], gdzie Giełgud zamierzał bronić linii rzek [[Wilia|Wilii]] i [[Święta (dopływ Wilii)|Świętej]]. Gdy Rosjanie linię tę przełamali oddziały polskie, po kilku potyczkach, przekroczyli granicę [[Królestwo Prus|Prus]]: 13 lipca zgrupowanie Chłapowskiego, 15 lipca grupa [[Franciszek RolandRohland|Franciszka Rolanda]]<ref name=Gie/>.
 
Nieudolny generał Giełgud zginął na granicy, zastrzelony przez kapitana Stefana Skulskiego, oficera 7. pułku piechoty<ref>H.Żaliński, s.108.</ref>. Ocalał jedynie korpus gen. Dembińskiego (4000 ludzi, 6 dział), który zdołał przebyć w 25 dni kilkaset kilometrów − ucierając się z nieudolnym pościgiem rosyjskim − i dotrzeć do Warszawy. Wraz z klęską armii Giełguda upadło też powstanie na Litwie<ref>E.Kozłowski, M.Wrzosek, s.227.</ref>.
107 753

edycje