Wikipedysta:Grzech62/Zygmunt Kurczyński: Różnice pomiędzy wersjami

GK
(GK)
 
(GK)
'''Zygmunt Kurczyński''' , ''rzeźbiarz , ur.1883r. we Lwowie zm.11.03.1954r. we Wrocławiu'' ,herbu "Półtora Krzyża",'
 
uczeń Rodina , autor wielu rzeźb (również zakupionych przez lwowską Galerię Miejską ), fasad budynków (m.in Opera lwowska) oraz pomników na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie ,obrońca Lwowa w wojnie polsko-bolszewickiej ,radca miejski we Lwowie, pierwszy prezes Związku Artystów Plastyków we Wrocławiu , jeden z założycieli Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.Jego rzeźby charakteryzowała niezwykła lekkość dłuta nabyta m.in podczas studiów w Paryżu. Niezwykle ceniony przed wojną w kręgach artystycznych Lwowa.Był wziętym rzeźbiarzem wykonującym znaczące, pełne artyzmu i poetyki pomniki na lwowskiej , łyczakowskiej nekropolii.Fotografie jego prac z tego okresu znaleźć można w opracowaniach dotyczących rzeźb cmentarza łyczakowskiego.
ur.1883r. we Lwowie zm.11.03.1954r. we Wrocławiu'' ,herbu "Półtora Krzyża",
Był Kurczyński człowiekiem barwnym ,pełnym humoru i ciepła . Słynął z dowcipów zaskakujących przyjaciół i nietuzinkowych bon motów.
 
Uczeń Rodina ,wybitny przedstawiciel rzeźby secesyjnej. A
Autor kilkuset rzeźb ,płaskorzeźb, popierś, fasad budynków (m.in Opera lwowska) oraz pomników na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie ,obrońca Lwowa w wojnie polsko-bolszewickiej ,radca miejski we Lwowie, pierwszy prezes Związku Artystów Plastyków we Wrocławiu , jeden z założycieli Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.
 
uczeń Rodina , autor wielu rzeźb (również zakupionych przez lwowską Galerię Miejską ), fasad budynków (m.in Opera lwowska) oraz pomników na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie ,obrońca Lwowa w wojnie polsko-bolszewickiej ,radca miejski we Lwowie, pierwszy prezes Związku Artystów Plastyków we Wrocławiu , jeden z założycieli Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.Jego rzeźby charakteryzowała niezwykła lekkość dłuta nabyta m.in podczas studiów w Paryżu. Niezwykle ceniony przed wojną w kręgach artystycznych Lwowa.Był wziętym rzeźbiarzem wykonującym znaczące, pełne artyzmu i poetyki pomniki na lwowskiej , łyczakowskiej nekropolii.Fotografie jego prac z tego okresu znaleźć można w opracowaniach dotyczących rzeźb cmentarza łyczakowskiego. Jedyny Polak posiadający w okresie powojennym prawo wystawiania w Salonie Paryskim.
ByłObok posiadanego kunsztu rzeźbiarskiego był Kurczyński człowiekiem barwnym ,pełnym humoru i ciepła . Słynął z dowcipów zaskakujących przyjaciół i nietuzinkowych bon motów.
Dworek w Zimnej Wodzie pod Lwowem to jego ukochane miejsce pracy artystycznej ale też gościnny dach dla żywiołowych spotkań lwowskiej bohemy.
Wielki patriota , miłośnik Lwowa , piłsudczyk.
W roku 1920 wraz małoletnimi synami - Arturem i Stanisławem bronił na barykadzie polskości Lwowa.
Wierny kibic lwowskiej Pogoni.
 
Lwowska '''"Gazeta Poranna - Ilustrowana Kronika Tygodniowa"''' z 3 sierpnia 1931r.( egzemplarz w posiadaniu autora artykułu) obok zamieszczenia fotografii rzeźb Kurczyńskiego pisze o nim :( pisownia oryginalna , galicyjska)
 
''" Lwowianin z krwi i kości , jeden z tych nielicznych artystów , którzy zostali wierni naszemu miastu i nie dali się skusić
Bezpowrotnie giną bogate archiwa, szkice i rzeźby , kolekcja obrazów Szkoły Paryskiej i działa artstów-przyjaciół otrzymane przez niego w darze.O tragiźmie tych dni niech świadczy fakt , że na wieść o rychłym wkroczeniu Armii Czerwonej żona Kurczyńskiego "ratuje " dorobek męża wynosząc rzeźby z pracowni i topiąc je w paradnym stawiku w ogrodzie domostwa.
Zawierucha wojenna rzuciła Kurczyńskiego ,wraz z wieloma lwowiakami, w czerwcu 1945 r. do Wrocławia gdzie od razu przystąpił do organizowania życia artystycznego miasta.Osiadłszy na Sępolnie większość czasu spędzał wśród przyjaciół artystów m.in w ukochanej restauracji "Fonsik" w pobliżu wrocławskiego Rynku.Do końca życia nosił się z fasonem . Czarna peleryna , czarny beret "na bakier" i niedbale zarzucony szal kontrastowały z szarością ruin zniszczonego Wrocławia. Niezwykłe poczucie humoru , szczerość i ciepło gromadziły wokół niego artystów , birbantów ,oryginałów. Był bohaterem wielu ówczesnych anegdot z życia miasta.Kompletnie nie orientował się w rzeczywistości powojennej gospodarki a swojej gosposi potrafił dać na codzienne zakupy równowartość przeciętnej wypłaty. Co innego się dla niego liczyło. Żył, mógł rzeźbić, mógł być wśród ludzi...
 
Wrocławski artysta '''Andrzej Will''' w cyklu " Przyjaciele i znajomi Andrzeja willa" tak wspominał Kurczyńskiego w piątkowo-niedzielnym wydaniu Wieczoru Wrocławia z 11-13 września 1987 r. :
 
''"Artysta rzeźbiarz , lwowiak , uczeń Rodina-jedyny Polak , który w okresie powojennym miał prawo wystawiania w Salonie Paryskim. Zjawił się we Wrocławiu w 1945 roku i włączył natychmiast do naszych starań o utworzenie Związku.( chodzi o ZAP-przyp. autora)Kurczyński był we Lwowie radcą miejskim , miał duże doświadczenie , znał dobrze mechanizmy funkcjonowania miejskich organizmów. Na styczniowym walnym zebraniu wybraliśmy go prezesem Związku Artystów Plastyków we Wrocławiu. Ja zostałem sekretarzem wiec odtąd byliśmy w stałym kontakcie. Dobrze poznałem egzotyczne wtedy dla mnie lwowskie zwyczaje i obyczaje , uroczy język , "śniadanka u Fonsia"
 
Po wojnie Kurczyński nie wrócił już do indywidualnych , zrodzonych z potrzeby serca prac rzeźbiarskich. Może brakowało mu zapachu lwowskiego powietrza, zaśpiewu lwowskiej ulicy , humoru lwowskich batiarów , ulubionej pracowni na tyłach dworku?
Zajął się prezesowaniem Związkowi Artystów Plastyków , wykładami na ASP ( żywot akademika był krótki bo mierziła go dyscyplina uczelni oraz rodzący się nakazowy socrealizm) i wykonywał prace rzeźbiarskie w podnoszącym się ze zniszczeń Wrocławiu.To w tym okresie odtwarza m.in. sztukaterie na fasadzie wrocławskiego ratusza i rzeźbi lwy na Placu (ówczesnym) 1-go Maja.Wrocławski okres pracy twórczej Kurczyńskiego owocował prawdopodobnie tylko jedną wystawą indywidualną.Uczestniczył w posiedzeniach pierwszej Komisji oceniającej projekty budynku Panoramy racławickiej i był jednym z inicjatorów udostępnienia dzieła we Wrocławiu. Lata stalinizmu na wiele lat zniweczyły te działania.
 
Dorobkiem Zygmunta Kurczyńskiego zajmuje się m.in historyk sztuki Jurij Birulow http://pl.wikipedia.org/wiki/Jurij_Biriulow
Jednym z nielicznych naukowców współczesnych zajmujących się dorobkiem Zygmunta Kurczyńskiego jest historyk Uniwersytetu Opolskiego Profesor Stanisław Nicieja . W artykule zamieszczonym w NTO pisze o nim :
 
" Zapomniany wielki rzeźbiarz
Zygmunt Kurczyński (...) to jedna z najwspanialszych postaci polskiej rzeźby. Trudno przecenić jego zasługi dla ozdobienia Lwowa. Niestety, zapomniany i niedoceniony. Na jego biografię natknąłem się przypadkowo przed wielu laty i od tej pory bardzo się nim interesuję. Na szczęście już nie tylko ja jeden, bo również wybitny ukraiński historyk sztuki Jurij Biriulow tropi jego ślady we Lwowie. Udało mu się nawet ustalić, że artysta ten ozdobił Lwów około 400 rzeźbami, płaskorzeźbami, reliefami, pomnikami, sztukaterią."
Dorobkiem Zygmunta Kurczyńskiego zajmuje się m.intakże lwowski historyk sztuki Jurij Birulow http://pl.wikipedia.org/wiki/Jurij_Biriulow
autor opracowania „Zygmunt Kurczyński i jego dzieła rzeźbiarskie we Lwowie "
Niewątpliwie dorobek artystyczny tego rzeźbiarza domaga się gruntownego opisania , skatalogowania istniejących rzeźb, poczynienia dokumentacji fotograficznej.
W zakamarkach piwnic lwowskiej galeriiGalerii Miejskiej lub w innym nieznanym obecnie miejscu we Lwowie zapewne znajdują się rzeźby zakupione przez miastoKurczyńskiego jednak autorowi niniejszego artykułu nie dane było do nich dotrzeć.Próby dotarcia do nich jednak zostaną na nowo podjęte...
Miejsce tych prac jest we Lwowie, tam tworzył i to miasto ukochał. Należy jednak przywrócić Zygmuntowi Kurczyńskiemu miejsce
jakie winien zajmować w panteonie artystów kształtujących polską spuściznę artystyczną.
G.K.
Autor zwraca się do wszystkich osób będących w posiadaniu materiałów dotyczących Zygmunta Kurczyńskiego o uzupełnienie treści lub kontakt : astralnie@o2.pl
54

edycje