Jan Konopka (wojskowy): Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 35 bajtów ,  9 lat temu
Legię dostał za Tudelę
[wersja przejrzana][wersja nieprzejrzana]
(drobne redakcyjne)
(Legię dostał za Tudelę)
 
Był synem Franciszka, majora wojsk litewskich i jego żony Anny.
Od [[1792]] podporucznik w [[6 Brygada Kawalerii Narodowej (2 UkraińskiejUkraińska)|6 Brygadzie Kawalerii Narodowej]], uczestnik [[wojna polsko-rosyjska 1792|wojny polsko-rosyjskiej 1792]], odznaczył siesię pod [[Zieleńce|Zieleńcami]]. W [[Powstanie kościuszkowskie|powstaniu kościuszkowskim]] walczył już jako porucznik, odznaczył się,; ranny pod [[Maciejowice|Maciejowicami]].
 
Po powstaniu pojechał do [[Francja|Francji]] i służył w jej armii. Od [[1797]] w [[Legiony Polskie we Włoszech|Legionach Polskich we Włoszech]] w stopniu kapitana. Brał udział we wszystkich ich kampaniach. Po rozwiązaniu formacji powrócił do służby francuskiej. Major z [[1807]], wkrótce dowódca pułku w [[Legia Nadwiślańska|Legii Nadwiślańskiej]]. Walczył w kampanii pruskiej. iUczestnik interwencji francuskiej w [[Hiszpania|Hiszpanii]]; za [[Bitwa pod FrydlandemTudelą|bitwę pod FrydlandemTudelą]] uzyskał [[Legia Honorowa|Legię Honorową]]. Uczestnik interwencji francuskiej w [[Hiszpania|Hiszpanii]], gdzie odniósł kolejne sukcesy ale i porażki. W [[1811]] generał francuski z tytułem barona cesarstwa.
 
W kampanii napoleońskiej [[1812]] dowódca 3 pułku gwardii litewskiej. Wskutek lekkomyślności dał się zaskoczyć gen. [[Eufemiusz Czaplic|Eufemiuszowi Czaplicowi]] pod Słonimem, rozbity, ranny dostał się do niewoli. Internowany w [[Chersoń|Chersoniu]]. W [[1814]] po uwolnieniu z niewoli mianowany dowódcą 1 Brygady Jazdy w armii Królestwa Polskiego, ale funkcji tej nie podjął. Wyniszczony ranami i niewolą, zmarł w Warszawie.