Neutrofil: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 8 bajtów ,  8 lat temu
 
== Receptory neutrofilów i fagocytoza ==
Jednym z głównych procesów, które umożliwiają eliminację patogenów przez neutrofile jest [[fagocytoza]]. Proces ten polega na pochłonięciu całych patogenów lub też dużych cząstek pochodzących w wyniku ich rozpadu i praktycznie całkowitym strawieniu ich we wnętrzu komórki. W ogólnym zarysie fagocytoza przebiega w ten sposób, że najpierw neutrofil przyłącza się do patogenu za pośrednictwem odpowiednich [[receptor]]ów, po czym patogen jest pochłaniany i zamykany w pęcherzyku zwanym [[fagosom]]em. Z kolei do fagosomu przyłącza się [[lizosom]], zawierający we wnętrzu [[enzymy]] umożliwiające rozkład patogenu, co skutkuje powstaniem [[fagolizosom]]u, w którym te procesy przebiegają. Zabicie patogenu jest ułatwiane dodatkowo wydzieleniem do fagolizosomu białek zawartych we wspomnianych już ziarnistościach – proces ten nosi nazwę '''degranulacji wewnątrzkomórkowej''', dla odróżnienia od '''degranulacji zewnątrzkomórkowej''', która polega na wydzieleniu zawartości ziaren do środowiska otaczającego komórkę. Dodatkowym i z wielu powodów niezwykle istotnym zjawiskiem jest [[wybuch tlenowy]], polegający na tworzeniu reaktywnych form tlenu, głównie wolnych rodników, które są niezwykle silnymi substancjami o znaczeniu bakteriobójczym. Wybuch tlenowy jest indukowany aktywacją neutrofilów i stanowi dopełnienie działalności białek pochodzących z ziarnistości wewnątrzkomórkowych.
 
Receptory, które odgrywają zasadniczą rolę w procesie fagocytozy neutrofilów można podzielić na dwa rodzaje:
Anonimowy użytkownik