Nieszpory sycylijskie: Różnice pomiędzy wersjami

m
m (lit.)
{{wojnaWojna infobox
|epoka = średniowiecze
|nazwa = Nieszpory sycylijskie
|konflikt =
|grafika = Francesco Hayez 023.jpg
|opis = Nieszpory sycylijskie wg F. Hayeza
|data = [[30 marca]] [[1282]]
|miejsce = [[Sycylia]]
|wynik =
|przyczyna =
|terytorium =
|strona1 = rebelianci sycylijscy<br />
[[Plik:Flag of Palaeologus Dynasty.svg|20px]] [[Cesarstwo Bizantyńskie]]<br />
|dowódca1 = [[Alaimo di Lentini]]
|dowódca2 = Karol I Andegaweński
|siły1 =
|siły2 =
|straty1 =
|straty2 =
|commons = Category:Sicilian Vespers
}}
'''Nieszpory sycylijskie''' – powszechne powstanie mieszkańców [[Sycylia|Sycylii]], które wybuchło w [[Poniedziałek wielkanocny]] [[30 marca]] [[1282]] w [[Palermo]] przeciw panowaniu francuskich [[Andegawenowie|Andegawenów]].
 
Andegawenowie objęli panowanie na Sycylii dzięki poparciu udzielonemu papieżowi [[Urban IV|Urbanowi IV]] w walce z jego wrogiem królem Sycylii [[Manfred (król Sycylii)|Manfredem]], nieślubnym synem cesarza [[Fryderyk II Hohenstauf|Fryderyka II]]. W [[Bitwa pod Benewentem (1266)|bitwie pod Benewentem]] ([[1266]] r.) Manfred zginął pokonany. Karol Andegaweński człowiek bardzo ambitny, brat króla Francji Ludwika Świętego pragnął stworzyć imperium śródziemnomorskie, Sycylia i południowe Włochy były początkiem jego marzeń. Posiadał posiadłości we Francji, w Grecji i w Palestynie. W 1261 roku cesarz Nicei [[Michał VIII Paleolog]] odzyskał [[Konstantynopol]]. Wygnany łaciński cesarz [[Baldwin II de Courtenay|Baldwin II]] de Courtenay uciekł szukając pomocy na zachodzie. Dla Karola od 1266 roku króla Sycylii i Neapolu był to doskonały pretekst do wyprawy na Konstantynopol przeciw „schizmatyckim” Grekom. Wyprawa mimo poparcia przez pewien czas papiestwa, była wielokrotnie odkładana. Wyprawa miała ruszyć wiosną 1282 roku i zdobyć Konstantynopol. Nie doszła jednak do skutku z powodu małego z początku powstania na Sycylii, zignorowanego przez Karola. Rzeż Francuzów w nieszpory [[30 marca]] 1282 r w Palermo była początkiem końca Karola. Drakońskie rządy francuskich feudałów spowodowały bunt, który rozpoczął się [[30 marca]] 1282 roku, sprowokowany zaczepkami francuskiego żołdaka wobec sycylijskiej mężatki. Wezwaniem do powstania były dzwony bijące na [[nieszpory]]. Sycylijczycy napadali i mordowali Francuzów, zmuszając ich do opuszczenia wyspy.W sierpniu na wyspie wylądowali Aragończycy, będący w tajnym przymierzu z Bizancjum. Powstanie wybuchło dzięki dyplomacji bizantyńskiej umiejącej zawsze w historii zawierać korzystne sojusze. Aragończycy stali się nowymi panami wyspy, a Karol musiał się martwić o posiadłości we Włoszech niż myśleć o krucjacie na Bizancjum. Po usunięciu [[Karol I Andegaweński|Karola I Andegaweńskiego]] na tron został wyniesiony król [[Królestwo Aragonii|Aragonii]] [[Piotr III Wielki|Piotr III Aragoński]], który wylądował na wyspie i koronował się [[30 sierpnia]] [[1282]].
 
== Bibliografia ==
 
{{mainsec|Karol I Andegaweński|Upadek}}
 
 
== Zobacz też ==
* [[Castel Nuovo w Neapolu]]
* [[Nieszpory sycylijskie (opera)]]
 
 
[[Kategoria:Średniowieczne Włochy]]