Języki indoirańskie: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 29 bajtów ,  15 lat temu
brak opisu edycji
W skład gałęzi [[języki indyjskie|indyjskiej]] (zwanej też ''indoaryjską'') wchodzi 210 języków, którymi posługuje się ok. 1 mld ludzi zmieszkujących północne i centralne obszary [[Półwysep Indyjski|Półwyspu Indyjskiego]]. Wyróżnia się 3 fazy rozwojowe tych języków:<br>
- staroindoaryjską (od ok. 1500 p.n.e.), która obejmuje [[sanskryt]] z dialektem [[język wedyjski|wedyjskim]].<br>
- średnioindoaryjską (od 2 połowy II tysiąclecia p.n.e.), reprezentowaną przez języki [[język pali|pali]], [[język sauraseni|sauraseni]], [[język magadhi|magadhi]], [[język maharasztri|maharasztri]] i [[język ardhamadhi|ardhamadhi]] ([[prakryty]]).<br>
- [[języki nowoindoaryjskie|nowoindoaryjską]] (od końca I tysiąclecia), obejmującą języki [[hindi]], [[urdu]], [[język bengalski|bengalski]], [[język marathi|marathi]], [[język pendżabski|pendżabski]], [[język grudźarati|grudźarati]], [[język orija|orija]], [[język asamski|asamski]], [[język nepalski|nepalski]], [[język syngaleski|syngaleski]], [[język sindhi|sindhi]] i [[język cygański|cygański]].
 
[[Języki dardyjskie]] (języki kafirskie) zajmują pozycję przejściową między językami indyjskimi a irańskimi. Używane przez niewielkie grupy etniczne w górzystych rejonach nie wykształciły z wyjątkiem [[język kaszmirski|kaszmirskiego]] kultury pisanej.
Anonimowy użytkownik