Sigebert III: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 60 bajtów ,  8 lat temu
Robot skopiował szablon {{Kontrola autorytatywna}} z de:Sigibert III..; zmiany kosmetyczne
m (Bot: Przenoszę linki interwiki (25) do Wikidata, są teraz dostępne do edycji na d:q316892)
(Robot skopiował szablon {{Kontrola autorytatywna}} z de:Sigibert III..; zmiany kosmetyczne)
Na próżno próbował włączyć Turyngię do swego królestwa, został pokonany przez księcia [[Radulf]]a w 640. Choć miał tylko dziesięć lat, już dowodził wojskiem. [[Kronika Fredegara]] mówi, że król płakał, gdy spadł z konia. Z tego możemy przypuszczać, że część odpowiedzialności za upadek dynastii Merowingów ponosi młody wiek królów w chwili wstąpienia na tron i, co za tym idzie, konieczność regencji lub rządów majordoma. Zarówno Sigebert jak i jego młodszy brat [[Chlodwig II]], który rządził w Neustrii, byli małymi dziećmi, które nie mogły walczyć na polu bitwy i których regenci mieli własne ambitne plany.
 
To za jego panowania [[majordom]] pałacu królewskiego w Austrazji stał się najważniejszą osobą w państwie Franków. Rządcy Grimoaldowi, synowi Pepina I, udało się przekonać króla, aby ten adoptował jego syna [[Childebert]]a. Kiedy wreszcie Sigebertowi urodził się syn (przyszły [[Dagobert II]]), [[Grimoald]] poczuł się zagrożony, więc w chwili śmierci Sigebert zesłał młodego Dagoberta do Irlandii. Zwłoki Sigeberta zostały zbezczeszczone w czasie Rewolucji Francuskiej, ale jego grobowiec w katedrze w [[Nancy]] nadal jest miejscem czci.
 
Choć nie miał sukcesów jako [[król]], ufundował wiele klasztorów, szpitali i kościołów i dobrze zapisał się w pamięci [[Nancy]].
 
Sigebert III został opisany jako pierwszy z tzw. gnuśnych królów.
 
{{Poprzednik Następca|Pop=[[Dagobert I]]|Info=[[Królowie frankijscy|król Franków (Austrazja)]]<br />'''634-656|Nast=[[Childebert Adoptowany]]}}
 
{{Kontrola autorytatywna|VIAF=264713085|GND=103078886|TYP=p}}
 
[[Kategoria:Merowingowie]]
60 909

edycji