Marcin Kazanowski (1563–1636): Różnice pomiędzy wersjami

drobne
m (Bot: Przenoszę linki interwiki (1) do Wikidata, są teraz dostępne do edycji na d:q3773779)
(drobne)
Syn [[Mikołaj Kazanowski|Mikołaja Kazanowskiego]] (zm. [[1539]]) i Katarzyny Korycińskiej. W [[1600]] poślubił [[Katarzynę Starzycką]], z którą miał trójkę dzieci: [[Dominik Aleksander Kazanowski|Dominika Aleksandra]] wojewodę bracławskiego, [[Adam Kazanowski (zm. 1648)|Adama]] oboźnego koronnego i [[Elżbieta Kazanowska|Elżbietę]] – żonę [[Mikołaj Potocki (kasztelan krakowski)|Mikołaja Potockiego]] "Niedźwiedziej Łapy".
 
Razem z żoną pochowany w kościele Karmelitów w [[Bołszowce|Bołszowcach]], który fundował.
[[Plik:Kluszyn.png|150px|left|thumb|Plan bitwy]]
W [[1608]] mianowany rotmistrzem królewskim. Podczas słynnej zwycięskiej bitwie St. Żółkiewskiego pod [[Bitwa pod Kłuszynem|Kłuszynem]] dowodził swoim pułkiem<ref>Leszek Podhorodecki, ''Stanisław Żółkiewski'', Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1988, ISBN 83-205-4082-8, str. 164-177</ref>. W czasie wyprawy [[Władysław IV Waza|Władysława IV]] na Moskwę w [[1617]] mianowany [[regimentarz]]em (doszło wówczas do spięć między ambitnym Kazanowskim a hetmanem wielkim litewskim [[Jan Karol Chodkiewicz|Janem Karolem Chodkiewiczem]], który nawet cisnął w niego przy wojsku [[buzdygan]]em). Wiosną [[1618]] na czele 6000 Polaków zdobył [[Starodub]]. W [[1620]] umacniał polski obóz w [[bitwa pod Cecorą (1620)|bitwie pod Cecorą]] gdzie popadł w niewolę, ale przebrany za zwykłego żołnierza za małym okupem odzyskał wolność. W [[1628]] został pułkownikiem królewskim. W roku [[1629]] brał udział w [[bitwa pod Górznem|Bitwie o Górzno]] przeciwko Szwedom, jako dowodzących oficer hetmana [[Stanisław Koniecpolski (hetman)|Stanisława Koniecpolskiego]].
 
Mianowany [[1632]] wojewodą podolskim, w [[1633]] już jako ''hetman polny koronny'' wyruszył na wyprawę smoleńską. Był komisarzem królewskim podpisującym [[pokój w Polanowie]] [[1634]] z Rosją. Odkryta [[Legenda Madonny Bołszowieckiej]] mówi, że podczas jednej z wypraw w obronie Rzeczypospolitej przeciwko Tatarom, hetman Kazanowski odkrył ikonę Błogosławionej Dziewicy. Zostało to przez jego wojska odczytane jako cud i podniosło ich morale, prowadząc do zwycięstwa nad Tatarami.
 
Razem z żoną pochowany w kościele Karmelitów w [[Bołszowce|Bołszowcach]], który ufundował. Szczątki hetmana Kazanowskiego odnaleźli archeolodzy z [[Wrocław|Wrocławia]] podczas prowadzenia prac zabezpieczających kościoła w 2006 roku.<ref>[http://kuriergalicyjski.com/images/archiwum/kg/2013_5_177.pdf Kurier Galicyjski, ''Historia sanktuarium w Bołszowcach'' i ''Odnowa'', s. 9]</ref>
 
{{Przypisy}}