Wybory parlamentarne w Polsce w 1935 roku: Różnice pomiędzy wersjami

m
m (Bot: Przenoszę linki interwiki (3) do Wikidata, są teraz dostępne do edycji na d:q3051496)
 
== Wybory do senatu ==
Odbyły się w dwóch etapach: [[25 sierpnia]] [[1935]] roku, kiedy wybrano 2577 delegatów do wojewódzkich kolegiów wyborczych (frekwencja ponad 62%, liczba uprawnionych: 267 tys.) i [[15 września]], gdy zebrały się wojewódzkie kolegia wyborcze. Do senatu wybrano [[Józef Beck|Józefa Becka]], [[Wacław Makowski (polityk)|Wacława Makowskiego]], [[Janusz Jędrzejewicz|Janusza Jędrzejewicza]], [[Leon Kozłowski|Leona Kozłowskiego]], [[Aleksander Prystor|Aleksandra Prystora]].
 
Do izby wyższej dostali się również przedstawiciele środowisk konserwatywnych ([[Janusz Franciszek Radziwiłł|Janusz Radziwiłł]]), jak również secesjoniści z ugrupowań centrolewicowych ([[Michał Róg]] ze [[Stronnictwo Ludowe|Stronnictwa Ludowego]] czy [[Marian Malinowski (polityk)|Marian Malinowski]] z [[Polska Partia Socjalistyczna|Polskiej Partii Socjalistycznej]]).
Prezydent nominował do senatu 32 przedstawicieli, m.in. b. kontrkandydata w wyborach z [[1926]] roku [[Adolf Bniński|Adolfa Bnińskiego]], a także [[Maksymilian Malinowski|Maksymiliana Malinowskiego]] z SL, regenta [[Zdzisław Lubomirski|Zdzisława Lubomirskiego]] czy [[Kazimierz Świtalski|Kazimierza Świtalskiego]].
 
Fotele w senacie otrzymali też przedstawiciele mniejszości: [[Rudolf Wiesner]] z ''Jungdeutsche Partei'' i [[ErvinErwin Hasbach]], czy prof. [[Mojżesz Schorr]] reprezentujący warszawskie środowisko konserwatystów żydowskich.
 
== Wyniki ==
184 468

edycji