Irlandzka walka o niepodległość: Różnice pomiędzy wersjami

m
→‎W stronę autonomii: Poprawa błędów rzeczowych ("Anglia" nie jest synonimem "Wielkiej Brytanii" ani "Zjednoczonego Królestwa", a "Ulster" nie jest synonimem "Irlandii Północnej").
(drobne redakcyjne)
m (→‎W stronę autonomii: Poprawa błędów rzeczowych ("Anglia" nie jest synonimem "Wielkiej Brytanii" ani "Zjednoczonego Królestwa", a "Ulster" nie jest synonimem "Irlandii Północnej").)
Pod koniec XIX w. powstała [[Irlandzka Partia Socjalistyczno-Republikańska]], założona przez [[James Connolly (polityk)|Jamesa Connolly'ego]], głosząca radykalne hasła i nawiązująca do myśli walki wyzwoleńczych. W [[1916]] r. była odpowiedzialna za wybuch [[powstanie wielkanocne|powstania wielkanocnego]]. Po niespełna tygodniu powstanie upadło, a Anglicy wykonali publiczne wyroki śmierci na przywódcach. Od [[1919]] r. rozpoczęła się [[irlandzka wojna o niepodległość|wojna o niepodległość]], zakończona w [[1921]] r. zawarciem pokoju między premierem [[David Lloyd George|Lloydem George'em]], a [[Arthur Griffith|Arthurem Griffith'em]] przewodniczącym irlandzkiej delegacji. Irlandia otrzymała status niezależnego w prawach dominium.
 
W latach [[1922]]-[[1923]] przez Zieloną Wyspę przetoczyła się [[Irlandzka wojna domowa|wojna domowa]], która wybuchła z powodu zgody rządu de Valery na pozostanie w Anglii[[Wielka Brytania|Zjednoczonym Królestwie]] [[UlsterIrlandia Północna|Irlandii Północnej]]u.
 
W [[1937]] r. republika uzyskała swojego prezydenta, a w [[1949]] wystąpiła ze [[Wspólnota Narodów|Wspólnoty Brytyjskiej]].