Giovanni Guareschi: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 70 bajtów ,  7 lat temu
WP:SK, usunięcie zbędnych linków do dat
(WP:SK, usunięcie zbędnych linków do dat)
{{Artysta infobox
| Imię i nazwisko = Giovannino Guareschi
| Grafika =
| Podpis =
| Pełne imię i nazwisko = Giovannino Oliviero Giuseppe Guareschi
| Data i miejsce urodzenia = [[1 maja]] [[1908]]
| Data i miejsce śmierci = [[22 lipca]] [[1968]]
| Narodowość = [[Włochy|włoska]]
| Dziedzina sztuki = [[literatura]]
| Styl =
| Ważne dzieła = Seria książek postaci [[don Camillo]]
| Muzeum artysty =
| odznaczenia =
| commons =
| source =
| quote =
}}
 
'''Giovannino Oliviero Giuseppe Guareschi''' (ur. [[1 maja]] [[1908]], zm. [[22 lipca]] [[1968]]) - włoski pisarz, dziennikarz, satyryk, w Polsce znany przede wszystkim dzięki wykreowanej w serii książek postaci [[don Camillo]] (słynna filmowa kreacja [[Fernandel]]a), a we Włoszech kojarzony z tygodnikiem satyrycznym "Candido"„Candido” ("Kandyd"„Kandyd”).
 
== Biografia ==
'''Giovannino Oliviero Giuseppe Guareschi''' (ur. [[1 maja]] [[1908]], zm. [[22 lipca]] [[1968]]) - włoski pisarz, dziennikarz, satyryk, w Polsce znany przede wszystkim dzięki wykreowanej w serii książek postaci [[don Camillo]] (słynna filmowa kreacja [[Fernandel]]a), a we Włoszech kojarzony z tygodnikiem satyrycznym "Candido" ("Kandyd").
=== Młodość ===
Giovannino Guareschi urodził się w [[1908]] w miejscowości Fontanelle di Roccabianca w okolicach [[Parma|Parmy]]. Jego matka, Lina Maghenzani, była pedagogiem w szkole podstawowej; ojciec, Primo Augusto, handlował rowerami, maszynami do szycia, urządzeniami rolniczymi; był także zaangażowany politycznie w ruchu socjalistycznym. Od wczesnej młodości Guareschi miał bliski kontakt zarówno z lewicą, jak i z upolitycznionym (zwłaszcza po swoistym ralliement z faszystami w [[lata 20. XX wieku|latach 20.]]) klerem – co wywarło duży wpływ na jego poglądy oraz twórczość.
 
Rodzina Guareschiego jesienią [[1925]] zbankrutowała, co zmusiło przyszłego pisarza do opuszczenia szkoły z internatem. W latach 1925-[[1928]] uczęszczał eksternistycznie do liceum, a w [[1929]] zapisał się na Uniwersytet Parmeński, na wydział prawa. Uczynił to jednak tylko w celu uniknięcia służby wojskowej, na wykłady nie uczęszczał. Formalnie studiował do [[1931]].
==Biografia==
 
=== Początki działalności zawodowej i II wojna światowa ===
===Młodość===
W międzyczasie zajął się działalnością zarobkową – imał się prac dorywczych (np. jako dozorca w cukrowni), potem zajął się dziennikarstwem. Był m.in. korektorem, projektował plakaty, wreszcie otrzymał posadę redaktora – w "Corriere„Corriere Emiliano"Emiliano”, a później w "Bertoldo"„Bertoldo”. W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] został wcielony do wojska i przerzucony na front wschodni. Dosłużył się stopnia oficerskiego w artylerii. Po [[1943]] trafił do niewoli niemieckiej i był więziony m.in. na ziemiach polskich okupowanych przez hitlerowców – w [[Częstochowa|Częstochowie]] i [[Beniaminów (województwo mazowieckie)|Beniaminowie]].
 
=== Po II wojnie światowej ===
Giovannino Guareschi urodził się w [[1908]] w miejscowości Fontanelle di Roccabianca w okolicach [[Parma|Parmy]]. Jego matka, Lina Maghenzani, była pedagogiem w szkole podstawowej; ojciec, Primo Augusto, handlował rowerami, maszynami do szycia, urządzeniami rolniczymi; był także zaangażowany politycznie w ruchu socjalistycznym. Od wczesnej młodości Guareschi miał bliski kontakt zarówno z lewicą, jak i z upolitycznionym (zwłaszcza po swoistym ralliement z faszystami w [[lata 20. XX wieku|latach 20.]]) klerem – co wywarło duży wpływ na jego poglądy oraz twórczość.
Po powrocie do Włoch Guareschi stworzył satyryczne pismo o charakterze monarchistycznym "Candido"„Candido” ([[Kandyd]]). W wyborach [[1948]] aktywnie zwalczał komunistów, popierając [[Chrześcijańska demokracja|chadecję]]. Jednak w okresie późniejszym wielokrotnie krytykował zwycięskich chrześcijańskich demokratów za niekierowanie się w swych rządach zasadami społecznej nauki Kościoła.
Guareschi był ostrym i bezkompromisowym krytykiem otaczającej go rzeczywistości politycznej. Swoje ataki kierował pod adresem konkretnych osób, co przypłacił kilkunastoma miesiącami więzienia w latach [[1954]]-[[1955]] – po tym, jak sądy uznały, iż uprawiał propagandę dyfamacyjną wobec prezydenta Republiki [[Luigi Einaudi]]ego oraz oskarżono go o obrazę późniejszego premiera, [[Alcide De Gasperi]] (opublikował w "Kandydzie"„Kandydzie” jego listy, w których polecał koalicji antyfaszystowskiej zbombardować [[Rzym]] dla załamania morale kolaborantów – w toku procesu uznano listy za fałszywe).
 
Od [[1956]] jego stan zdrowia ulegał ciągłemu pogorszeniu, w związku z czym większość czasu spędzał na kuracjach w [[Szwajcaria|Szwajcarii]]. Zrezygnował ze stanowiska naczelnego redaktora "Kandyda"„Kandyda” w [[1957]], ale współpracował z pismem do końca życia. Zmarł na atak serca.
Rodzina Guareschiego jesienią [[1925]] zbankrutowała, co zmusiło przyszłego pisarza do opuszczenia szkoły z internatem. W latach 1925-[[1928]] uczęszczał eksternistycznie do liceum, a w [[1929]] zapisał się na Uniwersytet Parmeński, na wydział prawa. Uczynił to jednak tylko w celu uniknięcia służby wojskowej, na wykłady nie uczęszczał. Formalnie studiował do [[1931]].
 
{{wikiquoteWikicytaty|z Giovanniego Guareschiego}}
===Początki działalności zawodowej i II wojna światowa===
 
W międzyczasie zajął się działalnością zarobkową – imał się prac dorywczych (np. jako dozorca w cukrowni), potem zajął się dziennikarstwem. Był m.in. korektorem, projektował plakaty, wreszcie otrzymał posadę redaktora – w "Corriere Emiliano", a później w "Bertoldo". W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] został wcielony do wojska i przerzucony na front wschodni. Dosłużył się stopnia oficerskiego w artylerii. Po [[1943]] trafił do niewoli niemieckiej i był więziony m.in. na ziemiach polskich okupowanych przez hitlerowców – w [[Częstochowa|Częstochowie]] i [[Beniaminów (województwo mazowieckie)|Beniaminowie]].
 
===Po II wojnie światowej===
 
Po powrocie do Włoch Guareschi stworzył satyryczne pismo o charakterze monarchistycznym "Candido" ([[Kandyd]]). W wyborach [[1948]] aktywnie zwalczał komunistów, popierając [[Chrześcijańska demokracja|chadecję]]. Jednak w okresie późniejszym wielokrotnie krytykował zwycięskich chrześcijańskich demokratów za niekierowanie się w swych rządach zasadami społecznej nauki Kościoła.
Guareschi był ostrym i bezkompromisowym krytykiem otaczającej go rzeczywistości politycznej. Swoje ataki kierował pod adresem konkretnych osób, co przypłacił kilkunastoma miesiącami więzienia w latach [[1954]]-[[1955]] – po tym, jak sądy uznały, iż uprawiał propagandę dyfamacyjną wobec prezydenta Republiki [[Luigi Einaudi]]ego oraz oskarżono go o obrazę późniejszego premiera, [[Alcide De Gasperi]] (opublikował w "Kandydzie" jego listy, w których polecał koalicji antyfaszystowskiej zbombardować [[Rzym]] dla załamania morale kolaborantów – w toku procesu uznano listy za fałszywe).
 
Od [[1956]] jego stan zdrowia ulegał ciągłemu pogorszeniu, w związku z czym większość czasu spędzał na kuracjach w [[Szwajcaria|Szwajcarii]]. Zrezygnował ze stanowiska naczelnego redaktora "Kandyda" w [[1957]], ale współpracował z pismem do końca życia. Zmarł na atak serca.
 
{{wikiquote|z Giovanniego Guareschiego}}
 
{{Kontrola autorytatywna|VIAF=9847198|LCCN=n/50/33000|TYP=p}}
 
[[Kategoria{{DEFAULTSORT:Włoscy pisarze|Guareschi Giovanni]]}}
[[Kategoria:UrodzeniWłoscy w 1908|Guareschi Giovannipisarze]]
[[Kategoria:ZmarliUrodzeni w 1968|Guareschi Giovanni1908]]
[[Kategoria:Zmarli w 1968]]