Helena Zrinska: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 3 bajty ,  8 lat temu
m
ort., http://so.pwn.pl/zasady.php?id=629637
(usunięcie zbędnych linków do dat, szablon)
m (ort., http://so.pwn.pl/zasady.php?id=629637)
| '''Potomstwo''' || Elżbieta
|}
'''Helena Zrinska''', chorw. ''Jelena Zrinska'', węg. ''Ilona Zrínyi'' (ur. w [[Ozalj]]u w 1643, zm. w [[Nikomedia|Nikomedii]], 18 lutego 1703) – szlachcianka [[Chorwacja|chorwacka]], ostatni potomek chorwackiego magnackiego rodu [[Zrinscy|Zrińskich]], jedna z najsłynniejszych kobiet w historii [[Węgry|Węgier]]. Była mocno zaangażowana w działalność patriotyczną. Jej ojciec i wuj (brat matki, [[Fran Krsto Frankopan]]) zostali straceni w 1671 r. za udział w spisku [[magnat]]ów [[Chorwaci|chorwackich]] i [[Węgrzy|węgierskich]] przeciwko [[Habsburgowie|Habsburgom]] (tzw. spisek [[Franciszek Wesselényi|Wesselényiego]]). Późniejszy drugi mąż, [[Imre Thököly|Emeryk Thököly]] walczył z [[Habsburgowie|Habsburgami]] stając w 1672 r. na czele jednego z [[Powstanie ThökölyegoThökölya|powstań kuruców]], a wychowany przez nią w duchu patriotyzmu syn, [[Franciszek II Rakoczy]], w latach 1703-1711 stał na czele ostatniego wielkiego powstania antyhabsburskiego – tzw. [[Powstanie Rakoczego|powstania Rakoczego]].
 
== Biografia ==
 
=== Małżeństwa ===
1 marca 1666 została żoną [[Franciszek I Rakoczy|Franciszka I Rakoczego]], z którym doczekała się trójki dzieci, najsłynniejszy był [[Franciszek II Rakoczy]]. Po śmierci pierwszego męża (1676 r.) w 1682 r. wstąpiła w uświęcony związek z [[Imre Thököly|Emerykiem (Imre) ThökölymThökölyem]]. Z drugim małżonkiem brała czynny udział w zorganizowanym przez niego powstaniu. Helena wsławiła się prawie trzyletnią (1685-1688) obroną zamku [[Zamek Palanka|Palanka]] (Palanok) w [[Mukaczewo|Mukaczewie]] (obecnie znajdującej się na terytorium [[Ukraina|Ukrainy]]). Kiedy dalsza obrona twierdzy stała się niemożliwa Helena poddała się [[Austriacy|Austriakom]] sama zostając ich jeńcem.
 
=== Niewola wygnanie i śmierć ===
Hrabina została uwięziona w austriackim klasztorze spędziła tam, z dwójką swoich dzieci, łącznie siedem lat. W tym czasie [[Imre Thököly|Thököly]] nadal prowadził w północno-wschodniej części kraju walkę z [[Habsburgowie|habsburskimi]] oddziałami. Dzięki sprzyjającym okolicznościom doszło do wymiany jeńców i w 1695 r. Helena wróciła do męża.
Po [[Pokój w Karłowicach|pokoju karłowickim]], niekorzystnym dla [[Imre Thököly|ThökölyegoThökölya]] i Zrinskiej, para musiała udać się na wygnanie do [[Turcja|Turcji]]. Helena mieszkała przez pewien czas w [[Konstantynopol]]u, dokładniej w dzielnicy [[Galata]]. Żywota dokonała w [[Nikomedia|Nikomedii]] (obecnie [[Izmit]]).
 
== Dziedzictwo ==
35 357

edycji