Linia Zygfryda: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  7 lat temu
drobne redakcyjne, usunięto niejasny fragment, WP:SK
(drobne redakcyjne, usunięto niejasny fragment, WP:SK)
{{Dopracować|Opisać linię z I wojny}}
{{Źródła|data=2011-10 }}
[[Plik:Karte westwall.png|thumb|Wał Zachodni]]
'''Linia Zygfryda''' (Wał Zachodni, linia Hindenburga) – system [[Niemcy|niemieckich]] fortecznych umocnień wzdłuż granicy Niemiec z [[Francja|Francją]] i [[Luksemburg]]iem (od miasteczka [[Kleve]] do [[Bazylea|Bazylei]]), powstałych w latach 1936–1939 i rozbudowanych do 1944, liczący ok. 600 km. Zbudowano na niej ok. 15 560 [[obiekt fortyfikacyjny|obiektów fortyfikacyjnych]] i umocnień.
 
Linia Zygfryda składała się z 3 stref - północnej, centralnej i południowej:
* '''Strefa północna''' miała długość ok. 250 km i składała się z tzw. pozycji Holenderskiej (od miasteczka Kleve do [[Mönchengladbach]] następnie pozycji [[Akwizgran|Akwizgrańskiej]] (od Mōnchengladbach do Scheiden) oraz linii obronnej Eiffel (Scheiden-[[Trewir]]) - zlokalizowanej na wysokości [[Belgia|Belgii]] i Luksemburga.
* '''Strefa centralna''' rozciągała się od Trewiru do [[Karlsruhe]] osiągając długość ok. 160 km.
* '''Strefa południowa''' miała 170 km na odcinku Karlsruhe-Bazylea.
 
Ponadto linię Zygfryda tworzyły dodatkowo [[Twierdza|twierdze]] w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]], [[Wesel (Nadrenia Północna-Westfalia)|Wesel]] oraz [[Koblencja|Koblencji]] i [[Moguncja|Moguncji]]. Dodatkowe rejony umocnione znajdowały się po stronie wschodniej [[Schwarzwald]]u i wzdłuż doliny rzeki [[Neckar]].
 
Linia na całej długości miała ok. 10 km szerokości pasa obrony, zwykle złożonego z dwóch osobnych linii. Umocnienia składały się z [[żelbet|żelbetowych]]owych [[schron|schronów bojowych]] różnego typu. Największe wykonane obiekty to tzw. [[Panzerwerk]]e (nazwa częściowo propagandowa, oznaczająca dzieło pancerne, tj. schron bojowy wyposażony w pancerne kopuły i płyty) o odporności B (według niemieckiego systemu oznaczało to ściany i stropy o grubości 1,5 metra oraz pancerze 250–300 mm; obiektów o odporności A - 3,5 metra betonu, 600 mm pancerza - praktycznie nigdzie nie ukończono). Były to zazwyczaj dwukondygnacyjne schrony bojowe, wyposażone w kopuły pancerne i uzbrojone w [[karabin maszynowy|karabiny maszynowe]], [[granatnik]]i i [[miotacz ognia|miotacze ognia]]. Linię uzupełniały liczne mniejsze obiekty. Na Wale Zachodnim wzniesiono także kilka grup warownych, gdzie obiekty połączone były systemem podziemnych tuneli. W efekcie zatrzymania budowy linii umocnień nie uzupełniono o schrony z [[wieża artyleryjska|wieżami artyleryjskimi]] i [[broń przeciwpancerna|bronią przeciwpancerną]]. Fortyfikacje otaczano także zaporami różnego typu (np. [[zapora przeciwpancerna|przeciwpancerne]] i [[zapora przeciwpiechotna|przeciwpiechotne]]). Na całej długości linii Zygfryda funkcjonował dodatkowo pas obrony przeciwlotniczej o szerokości średnio 65 km (cała linia miała od 35–75 km szerokości).
 
Umocnienia zostały zaatakowane przez wojska [[Stany Zjednoczone|amerykańskie]] we wrześniu 1944 i całkowicie zdobyte pod koniec marca 1945 po dwutygodniowych walkachroku.
 
== Zobacz też ==
{{Commonscommonscat|Category:Siegfried Line}}
* [[Wał Atlantycki]]
* [[Linia Maginota]]
* [[Międzyrzecki Rejon Umocniony]]
* [[Czechosłowackie fortyfikacje]]
 
{{Commons|Category:Siegfried Line}}
 
[[Kategoria:Front zachodni (II wojna światowa)]]
[[Kategoria:III Rzesza]]
 
{{linkLink FA|bg}}
{{linkLink FA|de}}
29 872

edycje