Bastion: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2 bajty ,  7 lat temu
brak opisu edycji
m (Bot: Przenoszę 37 linków interwiki do Wikidata, znajdziesz je teraz w zasobie d:q81851)
{{commonscat|Bastions}}
{{wikisłownik|bastion}}
'''Bastion''' (także ''beluarda'', ''belward'' lub ''bulwar'') – w dawnych [[fortyfikacja]]ch o [[narys fortyfikacyjny|narysie bastionowym]], podstawowy element umocnień wznoszony, na załamaniach obwałowania [[twierdza|twierdzy]] (na wysuniętych narożnikach). Wywodzi się z wcześniej stosowanych [[basteja|bastei]]. Bastiony jako element fortyfikacji używane były używane od połowy [[XVI wiek|XVI]] do połowy [[XIX wiek]]u.
 
WystępujeWystępują w twierdzach na planie [[trójkąt]]a, [[romb]]oidu lub [[pięciokąt|pięcioboku]] o otwartej podstawie. Dwa najbardziej wysunięte boki tworzyły narożnik zwany ''węgłem''. Boki stykały się pod kątem zwykle zawartym zwykle pomiędzy 60° a 120°. Bastiony połączone były [[kurtyna (fortyfikacja)|kurtynami]]. Część bastionu od strony nieprzyjaciela nazywano ''czołem'', boczne części ''barkami'', a podstawę pięcioboku (od wewnętrznej strony twierdzy) ''szyją''.
 
Geometrię bastionu wykreślano w taki sposób, aby z barków bastionu możliwy był ostrzał flankowy wzdłuż czół sąsiednich bastionów. Dzięki temu bastion wyeliminował wadę bastei, [[martwe pole|martwe pola]] – fragmenty terenu przy samym murze bastei, zasłonięte przez nią samą od ognia.
 
Fortyfikacje tego typu pojawiły się we [[Włochy|Włoszech]] w XVI wieku. W [[XVII wiek]]u barki przy szyi bastionu zostały cofnięte, a ich czoło zostało zaokrąglone i umocnione (tzw. [[orylon]]em). Bastiony nisko położone budowano jako pełne i zaopatrywano w [[nadszaniec]] (''kawalier''), co umożliwiało obserwację i obstrzałostrzał. Bastiony stanowiły główny punkt obrony całego wieloboku fortecznego. Na ich szczycie (na barkach) lub wewnątrz (w [[kazamata (architektura)|kazamatach]]) ustawiano działa, służące do ostrzału [[przedpole|przedpola]] oraz wzdłuż kurtyn i [[fosa|fos]].
 
== Zobacz też ==
10 010

edycji