Street food: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 264 bajty ,  7 lat temu
m
drobne merytoryczne
(poprawa linków, drobne techniczne)
m (drobne merytoryczne)
 
== Historia ==
Przykłady sprzedawania żywności gotowej do spożycia na ulicach miast spotykamy już w czasach starożytnych. W starożytnej Grecji były to zazwyczaj suszone ryby. Znacznie bogatszy repertuar potraw oferowano na ulicach [[RzymStarożytny starożytnyRzym|starożytnego Rzymu]], w tym zupę z [[Ciecierzyca pospolita|ciecierzycy]], podawaną z pieczywem i makaronem[[makaron]]em. Kupowali je zazwyczaj ubodzy mieszkańcy miasta, którzy nie mieli możliwości przyrządzenia w domu ciepłego posiłku<ref>Andrew Dalby, ''Food in the Ancient World from A to Z'', Routledge 2003</ref>.
 
W miastach [[Imperium osmańskie|Turcji osmańskiej]] powszechnie spotykano sprzedawców [[kebab]]ów i [[pilaw]]u, a także różnych przekąsek z opiekanego na rożnie mięsa.<ref>Mary Ellen Snodgrass, ''Encyclopedia of Kitchen History'', Taylor & Francis 2004, s.966</ref> Bogaty repertuar dań sprzedawanych na ulicy spotykano w miastach [[Aztekowie|azteckich]] przed pojawieniem się Europejczyków. Były wśród nich ''atolli'' (przygotowywane z mąki kukurydzianej), kilkadziesiąt odmian ''[[tamal]]'', a także pieczone insekty<ref>Long Towell Long, Luis Alberto Vargas, ''Food Culture in Mexico'', Greenwood Publishing Group 2005, s.124</ref> Hiszpańska kolonizacja [[Peru]] spowodowała zanik tradycyjnych potraw, a ich miejsce na ulicznych stoiskach zajęła pieczona wołowina<ref>''Food Cultures of the World Encyclopedia'', ed. Ken Albala, ABC-CLIO 2011, s.269</ref>.
 
W Ameryce czasów kolonialnych na ulicach miast sprzedawano kukurydzę, [[ostrygi]], a także słodycze. W 1707 po raz pierwszy w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] zabroniono ulicznej sprzedaży potraw gotowych do spożycia<ref>Denise Taylor et al., ''Street Foods in America - A True Melting Pot'', [w:] ''Street Foods'', ed. Artemis P. Simopoulos, Ramesh Venkataramana Bhat, Karger Medical and Scientific Publishers 2000 s.26.</ref>. Większość street food sprzedawanych w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]] w XIX w. stanowiły ciastka i słodkie przekąski, a ich sprzedażą trudniły się głównie czarnoskóre kobiety. Oferta ''street food'' w XIX-wiecznym [[Londyn]]ie obejmowała kilka zup (grochówka, [[Flaki (potrawa)|flaki]], potem także przywieziony z Azji [[ramen]]), smażony groch, ślimaki, owoce morza i przyrządzaną z węgorza tzw. ''jellied eels''. W połowie XIX w. na ulicznych stoiskach we [[Francja|Francji]] pojawiły się frytki, które do dziś stanowią jeden z najpopularniejszych w Europie posiłków, sprzedawanych na ulicy. W tym czasie na ziemiach polskich najczęściej spotykaną formą ''street food'' oprócz ciastek były sprzedawane w zaborze rosyjskim ciepłe placki nadziewane serem lub mięsem oraz [[owoce kandyzowane]].
[[Plik:Messe-36.JPG|250px|thumb|„Street food" w Nepalu]]
 
== Współczesny street food ==
W skali świata ''street food'' wykazuje współcześnie znaczące zróżnicowanie nie tylko pod względem zestawu dań, ale kulturowych uwarunkowań. W [[Nigeria|Nigerii]] i [[Tajlandia|Tajlandii]] sprzedażą ''street food'' zajmują się zwyczajowo kobiety, w [[Bangladesz]]u wśród sprzedawców dominują mężczyźni. Na [[Półwysep Bałkański|Półwyspie Bałkańskim]] wśród sprzedawców potraw sprzedawanych na ulicy dominują mężczyźni. Zazwyczaj ''street food'' jest traktowana jako gorsza forma posiłku, jednak w przypadku [[Filipiny|Filipin]] stanowi tylko odmienną formę jedzenia posiłku od tego, który spożywany jest w domu.
 
W wielu kulturach jedzenie posiłku na ulicy jest zachowaniem dyskredytującym dobrze wychowanego człowieka ([[Japonia]]). W Polsce jedzenie posiłku na ulicy traktowane jeszcze w połowie XX w. jako typowe dla nizin społecznych stało się współcześnie znacznie bardziej akceptowane i tolerowane.
52 108

edycji