Street food: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 327 bajtów ,  7 lat temu
m
drobne merytoryczne
m (Usunięto kategorię "Potrawy"; Dodano kategorię "Fast foody" za pomocą HotCat)
m (drobne merytoryczne)
Przykłady sprzedawania żywności gotowej do spożycia na ulicach miast spotykamy już w czasach starożytnych. W starożytnej Grecji były to zazwyczaj suszone ryby. Znacznie bogatszy repertuar potraw oferowano na ulicach [[Starożytny Rzym|starożytnego Rzymu]], w tym zupę z [[Ciecierzyca pospolita|ciecierzycy]], podawaną z pieczywem i [[makaron]]em. Kupowali je zazwyczaj ubodzy mieszkańcy miasta, którzy nie mieli możliwości przyrządzenia w domu ciepłego posiłku<ref>Andrew Dalby, ''Food in the Ancient World from A to Z'', Routledge 2003</ref>.
 
W miastach [[Imperium osmańskie|Turcji osmańskiej]] powszechnie spotykano sprzedawców [[kebab]]ów i [[pilaw]]u, a także różnych przekąsek z opiekanego na rożnie mięsa.<ref>Mary Ellen Snodgrass, ''Encyclopedia of Kitchen History'', Taylor & Francis 2004, s.966</ref> Walter Thornbury, który w 1859 odwiedził [[Stambuł]], pisał o tureckiej ''street food'' jako wyjątkowo schludnej i dobrze przyrządzonej<ref>Walter Thornbury, ''Turkish life and character'', tom 2, Londyn 1860, s.74</ref>.
 
Bogaty repertuar dań sprzedawanych na ulicy spotykano w miastach [[Aztekowie|azteckich]] przed pojawieniem się Europejczyków. Były wśród nich ''atolli'' (przygotowywane z mąki kukurydzianej), kilkadziesiąt odmian ''[[tamal]]'', a także pieczone insekty<ref>Long Towell Long, Luis Alberto Vargas, ''Food Culture in Mexico'', Greenwood Publishing Group 2005, s.124</ref> Hiszpańska kolonizacja [[Peru]] spowodowała zanik tradycyjnych potraw, a ich miejsce na ulicznych stoiskach zajęła pieczona wołowina<ref>''Food Cultures of the World Encyclopedia'', ed. Ken Albala, ABC-CLIO 2011, s.269</ref>.
W skali świata ''street food'' wykazuje współcześnie znaczące zróżnicowanie nie tylko pod względem zestawu dań, ale kulturowych uwarunkowań. W [[Nigeria|Nigerii]] i [[Tajlandia|Tajlandii]] sprzedażą ''street food'' zajmują się zwyczajowo kobiety, w [[Bangladesz]]u wśród sprzedawców dominują mężczyźni. Na [[Półwysep Bałkański|Półwyspie Bałkańskim]] wśród sprzedawców potraw sprzedawanych na ulicy dominują mężczyźni. Zazwyczaj ''street food'' jest traktowana jako gorsza forma posiłku, jednak w przypadku [[Filipiny|Filipin]] stanowi tylko odmienną formę jedzenia posiłku od tego, który spożywany jest w domu.
 
W wielu kulturach jedzenie posiłku na ulicy jest zachowaniem dyskredytującym dobrze wychowanego człowieka ([[Japonia]])<ref>Wyjątkiem są festiwale, w czasie których spożywanie jedzenia w miejscach publicznych jest tolerowane - zob. Richard Hosking, ''Pavement Food, Packed Meals and Picnicks in Japan'', [w:] ''Oxford Symposium on Food and Cookery 1991: Public Eating : Proceedings'', red. Harlan Walker, Oxford Symposium 1991, s.29</ref>. W Polsce jedzenie posiłku na ulicy traktowane jeszcze w połowie XX w. jako typowe dla nizin społecznych stało się współcześnie znacznie bardziej akceptowane i tolerowane.
 
Gwałtowny wzrost sprzedaży produktów typu ''street food'' widoczny jest szczególnie tam, gdzie następuje masowy napływ ludności ze wsi do miast. Sprzedaż żywności na ulicy staje się często podstawowym zajęciem dla mieszkańców wsi, nieprzygotowanych do podjęcia innej pracy ([[Meksyk]]), ale także w sposób widoczny rośnie liczba konsumentów ''street food'' ([[Indie]], [[Nigeria]]).
52 108

edycji