Bernard Alojzy Łubieński: Różnice pomiędzy wersjami

m
m (int.)
 
Był synem [[Łubieńscy|Tomasza Łubieńskiego Wenthwortha]] i Adelajdy Łempickiej, wnukiem [[Henryk Łubieński|Henryka]], bratem Henryka, Zofii, [[Roger Łubieński|Rogera]], Marii, Zygmunta, Adama, Michała, Ireny, Celiny, Teresy i Tomasza.
Dzieciństwo spędził w [[Sokul]]u, [[Szewna|Szewnej]], Warszawie i [[Petersburg]]u. [[18 września]] [[1858]] r. rozpoczął naukę w kolegium św. Cuthberta w Ushaw ([[Anglia]]), gdzie otrzymał w [[1862]] [[Tonsura|tonsurę]].Od [[7 września]] [[1864]] przyjęty jako postulant do zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela w Clapham k. [[Londyn]]u. Od [[15 października]] [[1864]] rozpoczął w Bishop Eton (Anglia) nowicjat przyjmując [[habit]] [[Redemptoryści|redemptorysty]] i podejmując tam studia [[Filozofia|filozoficzne]] i [[Teologia|teologiczne]]. Od [[1 września]] [[1869]] w [[Witten (Drenthe)|Witten]] w [[Holandia|Holandii]] kontunuując studia teologiczne w tamtejszym międzynarodowym seminarium redemptorystów. W [[1870]] w Witten przyjął subdiakonat, [[diakonat]] oraz w Aachen ([[Akwizgran]]ie) święcenia kapłańskie. We wrześniu [[1871]] wrócił do Anglii, do Clapham. W [[1872]] w [[Perth]] ([[Szkocja]]) na kursie przygotowania [[Misjonarz|misjonarskiego]], a także krótko w [[Irlandia|Irlandii]] z prowincjałem [[Robert Coffin (bishop)|o. Robertem Astonem Coffinem]].
 
Od czerwca [[1873]] do [[16 maja]] [[1882]] ponownie w Clapham, początkowo jako sekretarz [[prowincjał]]a oraz kronikarz-archiwista prowincji angielskiej redempytorystów, następnie prokurator ([[ekonom]]) tej prowincji. W [[1879]] r. odbył podróż na tereny Polski na zaproszenie brata Rogera Łubieńskiego, badając możliwości fundacji redemptorystów w [[Polska|Polsce]] oraz biorąc udział w zjeździe rodzinnym w [[Babica (województwo podkarpackie)|Babicy]], koło [[Rzeszów|Rzeszowa]]. Tam Bernard nawiązał kontakt z [[Generał (zakon)|generałem]] Ojców Redemptorystów, a także z prowincją austriacką tego zakonu. W wyniku odbytych rozmów w [[1881]] [[prowincjał]] austriacki wykupił w [[Mościska]]ch [[Dominikanie|podominikański]] [[klasztor]], który stał się polską placówką Redemptorystów. Dzieki temu [[Zakon]] Ojców Redemptorystów zaistniał w Mościskach od [[1883]].
 
Po opuszczeniu Clapham w 1882 Łubieński przebywał w [[Rzym]]ie, dwukrotnie podejmowany na [[audiencja|audiencji]] u [[papież]]a [[Leon XIII|Leona XIII]], następnie w [[Wiedeń|Wiedniu]] i [[Eggenburg]]u ([[Austria]]). W 1883 w [[Kraków|Krakowie]] przygotowując się do pracy w Mościskach, gdzie rozpoczął pracę [[23 czerwca]] 1883 r. obejmując jednocześnie obowiązki [[prefekt]]a kościoła [[klasztor]]negoKościół [[Śwśw. KatarzynaKatarzyny Aleksandryjskiej i św. Małgorzaty w Krakowie|kościoła klasztornego św. Katarzyny]].
 
W styczniu [[1885]] Łubieński zachorował na [[grypa|grypę]], po której dołączył się [[porażenie|paraliż]]. Mimo intensywnego leczenia pozostał kaleką do końca życia. Mimo choroby konntynuował pracę jako kapłan, pisarz, ale przede wszystkim jako misjonarz, szerząc wszędzie [[Kult maryjny|kult]] [[Matka Boża Nieustającej Pomocy|Matki Bożej Nieustającej Pomocy]].
W latach 1885-[[1886]] napisał obszerną [[Biografia|biografię]] biskupa R.A. Coffina. W 1886 współprowadził pierwszą [[misja (religia)|misję]] na ziemiach polskich w Laszkach, w [[1887]] odbył samodzielnie misję w [[Borysław]]iu. W [[1889]] samodzielnie prowadził pierwszą misję w [[Królestwo Prus|zaborze pruskim]] w [[Żegocin]]ie. Działalność misyjną rozwinął także na [[Śląsk]]u, w [[Poznań|Poznaniu]], na [[Pomorze|Pomorzu]]. Misje głosił także w [[Krzeszów|Krzeszowie]], [[Witkowice|Witkowicach]] i [[Myślenice|Myślenicach]] ([[1892]]), [[Bielany (województwo małopolskie)|Bielanach]] koło [[Kęty|Kęt]], [[Pisarzowice|Pisarzowicach]], [[Ślemień|Ślemieniu]] i [[Sucha Beskidzka|Suchej Beskidzkiej]] ([[1895]]), w [[Mogiła|Mogile]], w [[bazylika|Bazylice]] Mariackiej w [[Kraków|Krakowie]] i [[Wadowice|Wadowicach]] ([[1897]]). Wybudował też 2 kościoły w : [[Tuchów|Tuchowie]] ([[1893]]) w [[Kraków|Krakowie]] ([[1903]]).
 
W [[1893]] r. został mianowany [[Kolegium konsultorów|konsultorem]] admonitorem w zarządzie domu zakonnego w Mościskach, a [[1 listopada]] [[1894]] objął urząd [[rektor]]a tego domu zakonnego redemptorystów i pełnił tę funkcję do [[17 lipca]] [[1903]] roku. W tym czasie odbył liczne misje krajowe i zagraniczne, a także podróż do Rzymu, gdzie był przyjęty na kolejnej audiencji u Leona XIII. Ponadto uczestniczył w [[Synod]]zie [[Diecezja|Diecezji]] [[Przemyśl|Przemyskiej]]. Podejmował też liczne inicjatywy w Mościskach, m.in. przyczynił się do otwarcia w Małego [[Seminarium duchowne|Seminarium]], czyli juwenatu dla redemptorystów, [[nowicjat]]u dla braci laików redemptorystów, nowicjatu dla kleryków redemptorystów.
 
Od [[1 sierpnia]] 1903 przebywał w klasztorze redemptorystów w Krakowie, gdzie objął funcje konsultora admonitora przełożonego oraz ekonoma klasztoru. Jednocześnie nie ustawał w pracy misyjnej, będąc m.in. w Poznaniu, w Warszawie, na [[Litwa|Litwie]] ([[Połąga]]).
Od [[27 września]] [[1926]] przebywał w Warszawie, kontynuując prace misyjne i rekolekcyjne w Warszawie, [[Gniezno|Gnieźnie]], [[Toruń|Toruniu]] oraz na [[Katolicki Uniwersytet Lubelski|Katolickim Uniwersytecie Lubelskim]]. [[28 grudnia]] [[1930]] uroczyście obchodzono sześćdziesięciolecie jego święceń kapłańskich. Pogarszający się stan zdrowia uniemożliwił Bernardowi Łubieńskiemu opuszczanie Warszawy od [[1931]] roku. Ciało jego spoczywa w [[kościół (budynek)|kościele]] [[Klemens Maria Hofbauer|Świętego Klemensa Hofbauera Dworzaka]] w Warszawie przy ul. Karolkowej 49.
 
Podsumowując jego działalność misyjną można powiedzieć, że była ona rozciągnięta na teren całej Polski. W ciągu życia uczestniczył on w 244 misjach, podczas których przeprowadził 508 [[rekolekcje|rekolekcji]]. Przeprowadził też 54 renowacje w kościołach na terenie całej Polski. Był też [[pisarz]]em i [[publikacja|publikował]] książki religijne.
 
W chwili obecnej toczy się [[beatyfikacja|proces beatyfikacyjny]].
 
== Bibliografia ==
* [[Polski Słownik Biograficzny]] [[Tom]] XVIII ([[1973]])
* ''[[Ksiądz|X.]] Bernard Łubieński Wspomnienia '' ([[autobiografia]]) opracował Sławomir Pawłowicz CSsR, Wyd. Homo Dei, Kraków [[2009]], [[ISBN]]: 978-83-60998-41-0
* [[Encyklopedia Katolicka]] Tom XI, wydawn. [[Katolicki Uniwersytet Lubelski|KUL]], Lublin 2006