Sztuka starożytnego Rzymu: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
m (zamiana szablonu "źródła" na "dopracować")
Nie podano opisu zmian
Duży skok w rozwoju sztuki rzymskiej nastąpił po podboju [[starożytna Grecja|Grecji]] i napływie sporej ilości dzieł [[sztuka starożytnej Grecji|sztuki z tego obszaru]]. Sztuka rzymska narodziła się wtedy po raz drugi, tym razem pod wpływem zwyciężonych.
 
Rzemiosło rzymskie w dużej mierze rozwijało się pod wpływem wzorców greckich. Rozwijający się wyrób naczyń z gliny i srebra związany był przede wszystkim z zapotrzebowaniem dworu, szczególny rozkwit tych dziedzin sztuki nastąpił za czasów sprawowania rządów przez [[Oktawian August|Augusta]] i [[Tyberiusz]]a. Naczynia zdobiono [[relief]]owym wzorem o motywach mitologicznych i historycznych. Naczynia ze srebra były wykonywane z podwójnej cienkiej blachy. Wewnętrzna część naczyń była gładka, a zewnętrzną zdobił wzór wykonany przy pomocy wytłaczania na matrycach.
 
Najpopularniejsze były naczynia z gliny. Z surowca tego produkowano już w [[III wiek p.n.e.|III w. p.n.e.]] Były to wyroby z czarną polewą, wykonywane w północnej części Italii. Ich produkcja zanikła pod koniec [[II wiek p.n.e.|II w. p.n.e.]], w połowie [[I wiek p.n.e.|I w. p.n.e.]] pojawiły się naczynia z jasnoczerwonej gliny, również z błyszczącą polewą. Produkowane były przede wszystkim w południowej części półwyspu. Naczynia, kielichy, miski, talerze, zdobione były wypukłymi wzorami roślinnymi lub figuralnymi o tematyce mitologicznej. Wzory wyciskane były na matrycach o wklęsłych wzorach na kole garncarskim. Była to tzw. ceramika aretyńska (nazwa pochodzi od miasta Arezzo, jednego z ośrodków produkcji tej ceramiki). Również w prowincjonalnych ośrodkach produkowano wyroby ceramiczne. Różniły się one od ceramiki aretyńskiej rodzajem gliny i technologią wykonania. Wyroby te znane są jako ''[[terra sigillata]]'', od stempli firmowych warsztatów, którymi były sygnowane.
Anonimowy użytkownik