Sejm Śląski IV kadencji (1935–1945): Różnice pomiędzy wersjami

m
naprawa linków do hasła Sejm Śląski (II Rzeczpospolita)
m (drobne redakcyjne)
m (naprawa linków do hasła Sejm Śląski (II Rzeczpospolita))
{{Polityka II RP}}
'''Sejm Śląski IV kadencji (1935-1945)''' – autonomiczny organ ustawodawczy dla województwa śląskiego wybrany na podstawie niedemokratycznej ordynacji wyborczej do [[Sejm Śląski (II RPRzeczpospolita)|Sejmu Śląskiego]] w dniu [[8 września]] [[1935]] r. Zwołany na mocy zarządzenia [[Ignacy Mościcki|Prezydenta Rzeczypospolitej]] z dnia [[21 września]] [[1935]] r. do [[Katowice|Katowic]] na dzień [[24 września]] [[1935]] r.
 
Sejm Śląski IV kadencji składał się z 24 posłów. Po przyłączeniu zaolziańskich [[Zaolzie|powiatów Śląska Cieszyńskiego]] w [[1938]] roku [[Ignacy Mościcki|Prezydent RP]] dokooptował 4 posłów<ref>Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 października 1938 r. o zjednoczeniu Odzyskanych Ziem Śląska Cieszyńskiego z Rzecząpospolitą Polską. ({{Dziennik Ustaw|rok=1938|numer=78|pozycja=533}}).</ref>.
=== Spór o ordynację wyborczą ===
[[8 lipca]] [[1935]] r. zdominowany przez [[sanacja|obóz sanacyjny]] [[Sejm III kadencji (1930-1935)|Sejm]] uchwalił ustawę zmieniającą [[ordynacja wyborcza|ordynację wyborczą]] zgodnie z duchem [[konstytucja kwietniowa|konstytucji kwietniowej]]<ref>Ustawa z dnia 8 lipca 1935 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu. ({{Dziennik Ustaw|rok=1935|numer=47|pozycja=319}}).</ref>. Zmieniała ona całkowicie filozofię głosowania: zamiast systemu proporcjonalnego wprowadzono większościowy (w każdym okręgu wybierano po 2 posłów), a możliwość zgłaszania kandydatów ograniczono jedynie do specjalnych zgromadzeń złożonych z osób nominowanych przez lokalne warstwy rządzące, przedsiębiorców i związki zawodowe.
Artykułem 95. ustawa wprowadzała również nową ordynację wyborczą do [[Sejm Śląski (II RPRzeczpospolita)|Sejmu Śląskiego]], niezgodnie z obowiązującą w momencie jej ogłoszenia ordynacją wyborczą<ref>Ustawa z dnia 22 marca 1929 r. w sprawie ordynacji wyborczej do Sejmu Śląskiego. ({{Dziennik Ustaw|rok=1930|numer=12|pozycja=87}}).</ref>, której artykuł 3. gwarantował niezmienność ordynacji do momentu uchwalania ustawy o wewnętrznym ustroju Województwa Śląskiego przez Sejm Śląski. Kompromisowe rozwiązanie z [[1930]] r. zostało zastosowane ze względu na pat prawny w związku z niewywiązaniem się [[Sejm Śląski I kadencji (1922-1929)|Pierwszego Sejmu Śląskiego]] z uchwalenia ustawy o wewnętrznym ustroju województwa i ograniczeniami wynikającym ze [[Statut Organiczny Województwa Śląskiego|Statutu Organicznego Województwa Śląskiego]], który mówił jedynie o pierwszym Sejmie Śląskim. Ze względu na brak możliwości protestu ([[Sejm Śląski III kadencji (1930-1935)|Sejm Śląski]] od [[26 marca]] [[1935]] r. nie był zwoływany na sesje), opozycja zbojkotowała [[Wybory do Sejmu Śląskiego w 1935 roku|wybory]] ogłoszone na przez [[Ignacy Mościcki|Prezydenta RP]] na dzień [[8 września]] [[1935]] r.
 
{{Przypisy}}
157 447

edycji