Eugeniusz Grandowski: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 10 bajtów ,  7 lat temu
m
(drobne merytoryczne)
== Służba w WP, późniejsze losy ==
 
30 grudnia 1918 roku zgłosił się do WP, 20 stycznia 1919 roku zaliczony został do rezerwy WP. 8 marca 1919 roku mianowany kwatermistrzem [[Armia Wschód|Armii Wschód]] gen. [[Tadeusz Rozwadowski|T. Rozwadowskiego]]<ref name=gen/>, (od końca marca gen. [[Wacław Iwaszkiewicz-Rudoszański|W. Iwaszkiewicza]]<ref name=przyw/>). Zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dnia 1 czerwca 1919 r. Od lipca 1919 roku przez krótki czas szef artylerii w [[Armia HalleraPolska we Francji|Armii Hallera]], potem został mianowany inspektorem jednostek artylerii. Przez 7 miesięcy bez przydziału w związku z chorobą. W marcu i kwietniu 1920 r. na rozkaz Naczelnego Dowództwa prowadził inspekcję zapasowych baterii artylerii w dowództwach okręgów: Kraków, Lwów, Lublin i Kielce<ref name=przyw/>. W październiku 1920 pracuje w komisji "Rola", prowadzącej inspekcję taborów. Po tym krótko kieruje Okręgowym Centrum Instrukcyjnym w Krakowie<ref name=przyw/>. Od listopada 1920 do kwietnia 1921 roku komendant Centrum Wyszkolenia [[4 Armia (II RP)|4 Armii]] dowodzonej przez gen. [[Leonard Skierski|L. Skierskiego]] w [[Kobryń|Kobryniu]]<ref name=gen/>. 1 maja 1921 roku przeniesiony w stan spoczynku. Osiadł w Przemyślu, gdzie mieszkał od 1918. Po śmierci żony odziedziczył kilka kamienic, którymi administrował do września 1939 r. Działał jednocześnie w Związku Oficerów Rezerwy i organizacjach charytatywnych. Po wejściu Sowietów do Polski pozbawiony emerytury i dochodów z dzierżawy kamienic<ref name=przyw/>. Pochowany na cmentarzu Głównym w Przemyślu w grobowcu rodzinnym swojej pierwszej żony<ref name=przyw/>.
 
Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Kazimierą Seifert miał córkę Marię. Z drugiego związku ze Stefanią Szałowską potomstwa nie było<ref name=przyw/>. .