Monaster Przemienienia Pańskiego na Wyspie Kamiennej: Różnice pomiędzy wersjami

drobne merytoryczne
m (MalarzBOT: standaryzacja szablonu {{Klasztor infobox}})
(drobne merytoryczne)
'''Monaster Przemienienia Pańskiego na Wyspie Kamiennej''' – nieczynny [[prawosławie|prawosławny]] męski klasztor na Wyspie Kamiennej na [[Jezioro Kubieńskie|Jeziorze Kubieńskim]].
 
Według tradycji klasztor został założony w połowie XIII stulecia przez księcia Gleba Biełozierskiego, który pragnął w ten sposób upamiętnić swoje ocalenie – na Wyspie Kamiennej schronił się przed burzą, jaka zaskoczyła go na jeziorze. Między XV a XVII wiekiem do monasteru niejednokrotnie trafiały osoby popadające w niełaskę u władców Rosji<ref name="temp1">[http://www.temples.ru/card.php?ID=7585 Спасо-Каменный монастырь].</ref>. W tych okolicznościach w klasztorze został uwięziony były metropolita moskiewski [[Warłaam (metropolita moskiewski)|Warłaam]]<ref>[http://www.pravenc.ru/text/171216.html ДАНИИЛ]</ref> oraz ks. [[Joann Nieronow]], jaki znalazł się w konflikcie z patriarchą [[Nikon (patriarcha Moskwy)|Nikonem]]<ref>Łobaczew S.: ''Patriarch Nikon''. Petersburg: Isskustwo SPB, 2003, s. 119–121 i 123. ISBN 5-210-01561-0.</ref>. W 1481 powstał główny sobór monasterski pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego, z trzema ołtarzami: Wszystkich Świętych Wołogodzkich i św. Jana Chrzciciela w części górnej oraz Trzech Świętych Hierarchów (urządzony w 1850) w dolnej<ref name="temp2">[http://www.temples.ru/card.php?ID=7586 Собор Преображения Господня в Спасо-Каменном монастыре].</ref>. Kolejna cerkiew klasztorna pod wezwaniem Ikony Matki Bożej „Ukój Mój Smutek” powstała w 1543. Znajdowała się ona na niższej kondygnacji dzwonnicy przylegającej do refektarza klasztornego<ref>[http://www.temples.ru/card.php?ID=7588 Церковь Иконы Божией Матери Утоли Моя Печали в Спасо-Каменном монастыре].</ref>.
 
W 1774 monaster został zamknięty, jednak w 1801 car [[Paweł I Romanow|Paweł I]] polecił jego reaktywację pod zmienioną nazwą Bieławińskiej Pustelni Przemienienia Pańskiego. Do pierwotnej nazwy wspólnota wróciła w 1892<ref name="temp1"/>. Klasztor został zlikwidowany w 1925 i zaadaptowany na kolonię dla niepełnoletnich, następnie uległ zniszczeniu w czasie pożaru<ref name="temp1"/>. W 1930 wysadzono w powietrze sobór Przemienienia Pańskiego w celu pozyskania [[cegła|cegieł]]<ref name="temp2"/>.