Focke-Wulf Fw 200: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 72 bajty ,  7 lat temu
m
drobne merytoryczne, źródła/przypisy
(→‎Opis: drobne merytoryczne)
m (drobne merytoryczne, źródła/przypisy)
|państwo = {{państwo|DEU|wariant=III Rzesza}}
|producent = [[Focke-Wulf Flugzeugbau GmbH|Focke-Wulf]]
|konstruktor = Kurt Tank
|typ = [[Samolot obserwacyjny|samolot patrolowy dalekiego zasięgu]]
|konstrukcja = [[dolnopłat]] o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – chowane w locie
|lata produkcji = [[1940]] – [[1944]]
|wycofany = [[1945]]
|egzemplarze = 275
|liczba wypadków =
|liczba katastrof =
|masa uzbrojenia =
|masa paliwa =
|zapas paliwa = 4360 litrów
|prędkość maksymalna = 360 km/h
|prędkość przelotowa = 335 km/h
 
== Opis ==
Pierwotnym przeznaczeniem tej maszyny były długodystansowe loty pasażerskie. W roku [[1938]] na całym świecie głośnym echem odbiły się jego loty non stop; w dniach z 10 na 11 sierpnia z Berlina (Berlin-Staaken) do Nowego Jorku (Floyd Bennett Field) w czasie 24 godzin i 56 minut oraz powrotny na tej samej trasie, w dniu 13 sierpnia w czasie 19 godzin i 47 minut<ref>http://uboat.net/technical/fw200.htm</ref>. Z chwilą wybuchu II wojny światowej przystosowany został do pełnienia roli morskiego samolotu patrolowego dalekiego zasięgu. Fw 200C, który używany był do tego celu, powstał na bazie zamówionej przez [[Japonia|Japonię]] w [[1939]] roku wersji tej maszyny przeznaczonej do dalekodystansowych morskich zadań rozpoznawczo-bombowych. W ciągu całej II wojny światowej wyprodukowano 276 egzemplarzy tej maszyny. Wadą samolotu były słabe osiągi (napęd stanowiły cztery [[silnik]]i BMW o mocy 1200 [[koń mechaniczny|KM]] każdy) oraz słaba konstrukcja [[Kadłub samolotu|kadłuba]] (samolot często ulegał awariom w trakcie lądowania). Załogę stanowiło 7 lub 8 osób. Samolot mógł przenosić 2100 kg [[bomba|bomb]]. Wersja Fw 200C-8 w powiększonych gondolach silników przenosiły [[niekierowany pocisk rakietowy|pociski rakietowe]] [[Henschel Hs 293|''Hs 293'']]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Murawski |imię = Marek J. |tytuł = Samoloty Luftwaffe 1933-1945 |wydawca = Wyd. Lampart |miejsce = Warszawa |rok = 1999 |tom = 1 |strony = 208 |isbn = 83-86776-01-3}}</ref>. Uzbrojeniem defensywnym Fw 200C były: [[działko]] [[Kaliber broni|kal.]] 20 mm, [[wielkokalibrowy karabin maszynowy|wkm]] kal. 13 lub 15 mm oraz do pięciu [[karabin maszynowy|km]] kal. 7,92 mm. "Złote lata" Fw 200C to okres [[1942]] - [[1943]], kiedy to maszyny te zadały duże straty flocie alianckiej w czasie wojny na Atlantyku (zatopiły statki o łącznym tonażu 363 000 BRT). Po roku 1943 większość maszyn pełniła służbę jako samolot transportowy.
 
Przynajmniej trzy samoloty Fw 200 przystosowano do transportu [[VIP (osoba)|VIP]]-ów: [[Adolf Hitler|Adolfa Hitlera]] (''Immelmann III''<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.military-aircraft.org.uk/bombers/focke-wulf-fw-200-condor.htm|tytuł=''Focke-Wulf Fw 200 Condor Bomber Plane''|opublikowany=military-aircraft.org.uk|data=|data dostępu=}}</ref>) oraz [[Heinrich Himmler|Heinricha Himmlera]].