Hendrik Lorentz: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 14 bajtów ,  7 lat temu
m
poprawa linku
m (lit.)
m (poprawa linku)
Zapoczątkował teorię elektronową budowy materii, prowadził prace nad połączeniem w jedną całość zjawisk elektromagnetycznych i optycznych. Do najbardziej znanych osiągnięć należą [[transformacja Lorentza]], teoria wyjaśniająca zjawisko dyspersji i [[przewodnictwo elektryczne|przewodnictwa elektrycznego]], wzór na skrócenie ciała sztywnego w ruchu (kontrakcja Lorentza-[[George Fitzgerald|Fitzgeralda]]). Wyjaśnił teoretycznie zjawiska rozszczepienia linii widmowych w polu magnetycznym ([[zjawisko Zeemana]]). W roku 1902 otrzymał [[Nagroda Nobla|Nagrodę Nobla]] w dziedzinie fizyki, razem z [[Pieter Zeeman|Pieterem Zeemanem]] (swoim dawnym studentem). Oprócz fizyki teoretycznej, zajmował się też praktyką: w roku 1919 został wybrany przewodniczącym zespołu uczonych i inżynierów pracujących przy przegrodzeniu tamą zatoki [[Zuiderzee]]. Lorentz był uznawany za jednego z najwybitniejszych fizyków swojego okresu. Zmarł 4 lutego 1928 roku w [[Haarlem]]ie{{r|www.nobelprize|www.nndb.com}}.
 
Był członkiem brytyjskiego [[Royal Society|Towarzystwa Królewskiego]] i innych stowarzyszeń naukowych{{r|www.nobelprize|www.nndb.com}}, m.in. [[Polska Akademia Umiejętności|Polskiej Akademii Umiejętności]]{{r|PWN}}. Od ''Royal Society'' otrzymał [[Rumford Medal|Medal Rumforda]] (1908){{r|RumfordMedal}} i [[Copley Medal|Medal Copleya]] (1918){{r|CopleyMedal}}.
 
W roku 1925, z okazji pięćdziesięciolecia doktoratu Lorentza, [[Królewska Holenderska Akademia Sztuk i Nauk]] ustanowiła [[Medal Lorentza|medal jego imienia]]. Ta nagroda naukowa z dziedziny [[fizyka teoretyczna|fizyki teoretycznej]] przyznawana jest co cztery lata{{r|LorentzMedal}}.