Vincas Mykolaitis-Putinas: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
m (Tufor przeniósł stronę Vincas Mykolaitis-Putinas na Wikipedysta:Elvus/Vincas Mykolaitis-Putinas, bez pozostawienia przekierowania pod starym tytułem: artykuł należy dopracować)
Choć w końcowym okresie studiów seminaryjnych targały nim wątpliwości co do własnego powołania, ostatecznie w [[1915]] roku przyjął święcenia kapłańskie. Nie podjął jednak pracy duszpasterskiej, lecz w latach 1915 - [[1917]] kontynuował naukę w [[Metropolitalna Katolicka Akademia Duchowna w Petersburgu|Akademii Duchownej w Petersburgu]]. W 1917 wydał pierwszy zbiór poezji pt. ''Raudoni žiedai'' ("Czerwone pierścienie"). Rok później, otrzymawszy stypendium na studia w Europie Zachodniej, wyjechał do [[Szwajcaria|Szwajcarii]]. W latach [[1918]] - [[1923]] najpierw na [[Uniwersytet we Fryburgu Szwajcarskim|uniwersytecie we Fryburgu]], a następnie w [[Uniwersytet Ludwika Maksymiliana w Monachium|Monachium]], studiował filozofię oraz historię filozofii i sztuki.
 
Od 1923 do [[1928]] roku pracował jako wykładowca na [[Uniwersytet Witolda Wielkiego|Uniwersytecie Litewskim]], gdzie wykładał współczesną literaturę litewską, wprowadzenie do literatury powszechnej, rozwój liryki litewskiej, a także estetykę. W 1928 otrzymał tytuł profesorski. W latach [[1933]] - [[1937]] był przewodniczącym Stowarzyszenia Pisarzy Litewskich<ref>Žurnalistikos enciklopedija. – Vilnius: Pradai, 1997. – str. 328</ref>.
 
W roku [[1927]] ukazał się zbiór jego wierszy symbolicznych ''Tarp dviejų aušrų'' ("Między dwoma świtami"). W 1933 ukończył powieść "W cieniu ołtarzy". Dwa lata później oficjalnie wystąpił ze stanu kapłańskiego i ożenił się. Kolejny istotny zbiór jego poezji - ''Keliai ir kryžkeliai'' ("Drogi i rozdroża") - wydano w roku [[1936]].
 
Po [[Sejm Ludowy Litwy|włączeniu Litwy do Związku Radzieckiego]], w latach [[1940]] - [[1954]], był profesorem [[Uniwersytet Wileński|Uniwersytetu Wileńskiego]]. Z okazji Nowego Roku [[1941]] pisał: ''Życzę, aby w 1941 roku życie kulturalne Litwy ożywił duch mądrej stalinowskiej konstytucji oraz by jej przepisy uporządkowały wszystkie sprawy naszej republiki.<ref>Lietuva 1940–1990: okupuotos Lietuvos istorija. – V.: Lietuvos gyventojų genocido ir rezistencijos tyrimo centras, 2007.</ref>'' Gdy [[Armia Czerwona]] ponownie zajęła Litwę, nie uciekł na Zachód. W latach [[1945]] - [[1946]] był dyrektorem Instytutu Literatury Litewskiej. Od 1941 r. członek Akademii Nauk [[Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka|LSRR]].
 
W tym czasie napisał pierwszą część nieukończonej nigdy powieści "Powstańcy", a także wrócił do tworzenia poezji. Tłumaczył dzieła zagranicznych pisarzy i poetów. Zmarł w 1967 roku w podkowieńskich Kaczerginiach, pochowano go na [[Cmentarz na Rossie|cmentarzu na Rossie]] w [[Wilno|Wilnie]].
325

edycji