Heinrich von Plauen: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 10 bajtów ,  6 lat temu
m
drobne redakcyjne
(drobne techniczne)
m (drobne redakcyjne)
{{Władca kraju infobox
| król = Heinrich V von Plauen
| tytulatura =
| grafika = [[Plik:Heinrich V von Plauen.PNG|200px]]
| tytuł = [[wielcyWielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego|wielkiWielki mistrz zakonu krzyżackiego]]
| od = 1410
| do = 1413
| poprzednik = [[Ulrich von Jungingen]]
| następca = [[Michał Küchmeister von Sternberg]]
| dynastia =
| urodzony = [[1370]]
| zmarł = [[1429]]
| ojciec =
| matka =
| żona =
| dzieci =
| rodzeństwo =
| commons =
| source =
| quote =
}}
'''Henryk von Plauen''' (ur. [[1370]] w [[Turyngia|Turyngii]], zm. [[1429]] w Lochstädt, ob. [[Pawłowo]] k. [[Kaliningrad|Królewca]]) – [[wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego|wielki mistrz zakonu krzyżackiego]].
Pochodził ze znanego rodu rycerskiego, zasłużonego dla [[zakon krzyżacki|zakonu krzyżackiego]]. Do Prus przybył ok. [[1390]] roku w charakterze gościa zakonu, później został jego pełnoprawnym członkiem.
 
Początkowo nie pełnił żadnych ważniejszych urzędów i dopiero w [[1402]] mianowano go [[komtur]]em [[Nieszawa|Nieszawy]]. W [[1407]] r. został komturem [[Świecie|Świecia]]. W czasie wojny polsko-krzyżackiej 1409-1411, 27 sierpnia [[1409]] r. w czasie wypadu polskiej załogi zamku w [[Bydgoszcz]]y pod [[Świecie]] Plauen dostał się do niewoli. Wkrótce potem dążące pod [[Bydgoszcz]] oddziały krzyżackie uwolniły komtura, a tamtejszy zamek obległy i zdobyły.
Plauen nie brał udziału w [[bitwa pod Grunwaldem|bitwie pod Grunwaldem]] [[15 lipca]] [[1410]] r. Na wieść o klęsce zakonu natychmiast pospieszył ze swym hufcem do [[Malbork]]a przewidując, że tam właśnie skierują się oddziały polsko-litewskie. Dotarł na czas i to w dużej mierze dzięki energicznej postawie von Plauena Krzyżacy zawdzięczają ocalenie swojej stolicy.
 
Za zasługi podczas obrony zamku malborskiego kapituła zakonna obrała Heinricha von Plauena wielkim mistrzem w [[1410]], pomijając innych hierarchów zakonnych, sprawujących ważniejsze funkcje m.in. [[Werner von Tettingen|Wernera von Tettingena]], wielkiego szpitalnika i komtura elbląskiego, który uratował się z rzezi grunwaldzkiej. W [[1411]] wielki mistrz odniósł sukces dyplomatyczny, podpisując z Polską tzw. [[pokój toruński 1411|I pokój toruński]]<ref>''Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae'', wydał Maciej Dodgiel, t. 4, Wilno 1764, s. 86.</ref>. na bardzo korzystnych dla Zakonu warunkach. Jednocześnie, mimo osłabienia po klęsce grunwaldzkiej, rozpoczął aktywne przygotowania do wojny odwetowej z południowym sąsiadem.
 
Mimo niekwestionowanych zasług wielki mistrz nie cieszył się poważaniem u braci zakonnych. Von Plauen był człowiekiem porywczym i okrutnym, zwolennikiem rządów twardej ręki. Zwalczał aktywnie opozycję miast pruskich i [[Związek Jaszczurczy (XIV wiek)|Związek Jaszczurczy]]. W [[1411]] wykrył spisek komtura radzyńskiego [[Georg von Wirsberg|Georga von Wirsberga]] i kazał ściąć [[Mikołaj z Ryńska|Mikołaja Ryńskiego]] za jego współpracę z Polakami, co tylko zwiększyło jego niepopularność. W końcu wielki mistrz został obalony w [[1413]] za sprawą wielkiego marszałka i komtura [[Kaliningrad|Królewca]] [[Michał Küchmeister von Sternberg|Michaela Küchmeistra]], zwolennika dalszych układów z Polską, który został nowym zwierzchnikiem zakonu. Uwięziono go razem z bratem, również Heinrichem, byłym komturem gdańskim. Plauen odzyskał wolność dopiero w [[1422]], po śmierci Küchmeistra. Został prokuratorem w [[Lochstedt|Lochstädt]], na Półwyspie Sambijskim i zmarł tam w [[1429]].
 
W maju 2007 r. odkryto w katedrze w [[Kwidzyn]]ie kryptę ze szczątkami trzech osób. Znaleziono przy nich charakterystyczne zapinki płaszczy i fragmenty szat wykonanych z jedwabiu (bardzo cennego w średniowieczu). Wykonane zostały badania antropologiczne i DNA szczątków, oraz dendrologiczne drewna użytego do wykonania trumien. Badania zakończone w grudniu 2008 potwierdziły, że są to szczątki trzech wielkich mistrzów zakonu krzyżackiego: [[Werner von Orseln|Wernera von Orseln]], [[Ludolf König von Wattzau|Ludolfa Koeniga von Wattzau]] oraz właśnie Henryka von Plauen<ref>[http://www.rp.pl/artykul/394472_Archeolodzy_i_Krzyzacy_.html ''Archeolodzy i Krzyżacy'', Krzysztof Kowalski, Rzeczpospolita„Rzeczpospolita”, 19.11.2009&nbsp;r.]</ref>.
 
{{Przypisy}}