Świetlówka: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 8 bajtów ,  7 lat temu
 
Przebieg zapłonu świetlówki pokazany jest na animacji.
Po załączeniu napięcia, do elektrod lampy i równolegle połączonego starterazapłonnika doprowadzone jest pełne napięcie sieci, gdyż spadek napięcia na [[dławik]]u, wobec braku przepływu prądu, jest równy zeru. Napięcie to powoduje powstanie wyładowania jarzeniowego w gazie wypełniającym zapłonnik. Prąd przepływa przez dławik, obie katody świetlówki oraz starterzapłonnik powodując nagrzewanie termobimetalicznych elektrod zapłonnika. W pewnym momencie następuje zwarcie elektrod zapłonnika i przepływ prądu ograniczony jedynie przez [[impedancja|impedancję]] dławika L i rezystancję katod świetlówki. Przepływ dużego prądu wywołuje szybkie rozgrzewanie się [[Termokatoda|termokatod]] wykonanych z [[drut]]u oporowego zmniejszając napięcie zapłonu. W tym czasie bimetal starterazapłonnika stygnie, a powracając po upływie ok. 1 s do stanu pierwotnego rozwiera obwód elektryczny. W momencie rozwarcia następuje gwałtowna zmiana prądu przepływającego przez dławik, co wytwarza [[siła elektromotoryczna|siłę elektromotoryczną]] [[samoindukcja|samoindukcji]] o wartości kilkuset [[wolt]]ów. Napięcie to dodając się do napięcia sieci wywołuje przez krótką chwilę wysokie napięcie między katodami, które doprowadza do wyładowania w gazie lampy.
 
Jeśli tak się stanie, to po zapłonie świetlówki, dzięki spadkowi napięcia na dławiku, napięcie na lampie obniża się do napięcia wyładowania jarzeniowego. Napięcie to jest mniejsze od napięcia zapłonu neonówki i jak długo lampa się świeci, zapłonnik pozostaje nieaktywny.
275

edycji