Nikołaj Makarow (konstruktor): Różnice pomiędzy wersjami

m
Robot wspomógł poprawę ujednoznacznienia Nabój 9 x 18 mm Makarowa – zmieniono link(i) do Nabój 9 × 18 mm Makarowa
m (Bot: Przenoszę 8 linków interwiki do Wikidata, znajdziesz je teraz w zasobie d:q1075399)
m (Robot wspomógł poprawę ujednoznacznienia Nabój 9 x 18 mm Makarowa – zmieniono link(i) do Nabój 9 × 18 mm Makarowa)
Rozpędzona machina wojenna wymagała każdej ilości broni, a to – dużej intensywności produkcji. Talent Nikołaja Makarowa został dostrzeżony przez Szpagina, po czym szybko awansował on od nadzoru produkcji do stanowiska konstruktora wiodącego zakładu. W 1944 roku w końcu formalnie zakończył naukę w Tulskim Instytucie, otrzymując dyplom inżyniera z wyróżnieniem.
 
W 1945 roku Makarow wziął udział w konkursie na nową broń osobistą dla oficerów wojska i służb państwowych – następcę pistoletu [[Pistolet TT|TT]] ([[Fiodor Tokariew|F.W. Tokariew]], „ojciec” TT, także podjął wyzwanie). Nowa konstrukcja miała mieć mniejsze gabaryty i wagę od „tetetki”, mieć też lepszą od niej celność i być bardziej niezawodną w walce. Do wyboru dano konstruktorom [[nabój]] [[Nabój 7,62 x 25 mm TT|7,62 mm]] (taki jak w TT) oraz nowy nabój [[Nabój 9 x× 18 mm Makarowa|9 × 18 mm]] ze zmniejszoną ilością [[proch]]u w łusce, skonstruowany przez W.W. Siemina. Makarow przygotował w 1947 roku dwa projekty: TKB-412 z nabojem 7,62 mm i TKB-429 kalibru 9 mm, wzorowane na niemieckim pistolecie [[Pistolet Walther PP|Walther PP]]. Projekt na nabój 9 mm zwyciężył w konkursie i po trwających od 1949 roku intensywnych testach serii doświadczalnej, od 1951 roku wszedł na uzbrojenie [[Armia Czerwona|Armii Radzieckiej]] jako przepisowy pistolet pod oznaczeniem PM ([[Pistolet PM|Pistolet Makarowa]]) – ПМ (Пистолет Макарова). Przez kolejne 50 lat wyprodukowano w ZSRR ponad 5 milionów tych pistoletów.
 
Drugim znanym projektem Makarowa było skonstruowane wspólnie z [[Nikołaj Afanasjew|N. M. Afanasjewem]] [[Działko|działko lotnicze]] kaliber 23 mm AM-23 (''Afanasjewa-Makarowa 23mm''), używane od 1953 w wielu typach radzieckich samolotów (m.in. transportowe [[An-12]] i [[Ił-76]], strategiczny bombowiec [[Tu-95]]). W późniejszych latach Makarow m.in. kierował pracami nad [[przeciwpancerny pocisk kierowany|przeciwpancernymi zestawami rakietowymi]] [[9K111 Fagot|9M111 Fagot]] i [[9K113 Konkurs|9M113 Konkurs]]. Na koncie Makarowa znajduje 36 patentów z zakresu konstrukcji broni.
2 987 487

edycji