Piroforyczność: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 78 bajtów ,  7 lat temu
dodano informacje o piroforycznosci silnie rozdrobnionego Uranu (pierwiastka)
(poprawa linków do ujedn., WP:SK, pył żelaza do pyłów, drobne redakcyjne)
(dodano informacje o piroforycznosci silnie rozdrobnionego Uranu (pierwiastka))
Piroforyczność nie jest stałą cechą substancji, lecz zależy silnie od ich postaci fizycznej, składu powietrza (procentowa zawartość tlenu, wilgotność) oraz temperatury. Szczególnie podatne na samozapłon są pyły i [[aerozol]]e. Np. [[węgiel kamienny]] w postaci bloków nie wykazuje silnych własności piroforycznych w temperaturze pokojowej, lecz w formie pyłu może ulec samozapłonowi w temperaturze 60 °C. Innym przykładem jest [[cer]] stanowiący składnik [[kamień do zapalniczki|kamieni do zapalniczki]], gdzie dzięki potarciu twardym obiektem np. ze [[stal]]i [[hartowanie|hartowanej]] następuje wyrwanie cząstek materiału kamienia i samorzutne ich spalanie w powietrzu objawiające się [[iskra|iskrzeniem]]. Właściwości piroforyczne wykazuje też silnie rozdrobnione żelazo, np. otrzymane przez rozkład [[szczawian żelaza(II)|szczawianu żelaza(II)]]<ref group=uwaga>W rzeczywistości nie jest to czyste żelazo metaliczne, lecz jego mieszanina z [[tlenek żelaza(II)|FeO]].</ref><ref>{{Cytuj stronę|url = http://weirdscience.eu/Piroforyczne%20%C5%BCelazo.html|tytuł = Piroforyczne żelazo|autor = Marek Ples|data dostępu = 2014-10-28|opublikowany = Weird science|język =}}</ref>.
 
Do pierwiastków wykazujących właściwości piroforyczne w temperaturze pokojowej należą [[cez]]<ref>{{Cytuj książkę | autor= [[Adam Bielański (chemik)|Adam Bielański]] | inni= | tytuł= Chemia ogólna i nieorganiczna | data=1981 | wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|PWN]] | miejsce=Warszawa | isbn=83-01-02626-X | strony=534}}</ref> i [[fosfor biały]]<ref>{{cytuj książkę|autor=[[Włodzimierz Trzebiatowski]]|tytuł=Chemia nieorganiczna|wydawca=PWN|miejsce=Warszawa|data=1978|strony=566-567; 577-578|wydanie=VIII}}</ref>. Przykładami związków piroforycznych są np. [[tetrahydroglinian litu|glinowodorek litu]] (LiAlH<sub>4</sub>), [[wodorek sodu]] (NaH), [[metylolit]] (CH<sub>3</sub>Li) i liczne [[związki metaloorganiczne]] a także silnie rozdrobniony [[Uran (pierwiastek)]] reagujący z zimną wodą.
{{Uwagi}}
{{Przypisy}}
Anonimowy użytkownik