Bitwa pod Jafą: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 3243 bajty ,  7 lat temu
naprawa
(kat.)
(naprawa)
|konflikt = [[III wyprawa krzyżowa]]
|grafika = Saladin_attacks_Jaffa_crusades.jpg
|opis = grafikaminiatura ze średniowiecznego manuskryptu
|data = [[5 sierpnia]] [[1192]]
|miejsce = [[Stara Jafa (osiedle Tel Awiwu)|Jaffa]]
|przyczyna =
|terytorium =
|strona1 = [[Plik:Hughes de Payns.svg|25px]] [[Wyprawy krzyżowe|Krzyżowcy]]
|strona2 = [[Plik:Ayyubid Flag.png|25px]] [[Ajjubidzi]]
|dowódca1 = [[Ryszard I Lwie Serce]]
|dowódca2 = [[Saladyn]]
|siły1 = 49 obrońców Jaffy<br />80 rycerzy obrońcyi Jaffy400 łuczników posiłków<br />około 2000 włoskich marynarzy
|siły2 = 7 000 lekkiej i ciężkiej7000 jazdy.
54 rycerzy posiłków<br />2 000 Genueńskich kuszników
|siły2 = 7 000 lekkiej i ciężkiej jazdy.
|straty1 = nieznane
|straty2 = nieznane
'''Bitwa pod Jaffą''' – ostatnie starcie [[Ryszard I Lwie Serce|Ryszarda Lwie Serce]] z muzułmanami w trakcie [[III wyprawa krzyżowa|III wyprawy krzyżowej]].
 
Na początku lipca 1192 roku Ryszard Lwie Serce przerwał prowadzone działania zbrojne i wycofał się do [[Akka|Akki]], zamierzając zakończyć wojnę i wrócić do Anglii. Rozpoczęły się rokowania pokojowe ze stroną muzułmańską. [[Saladyn]] gotów był na daleko idące ustępstwa, domagał się jednak w zamian rozebrania fortyfikacji [[Aszkelon|Askalonu]]. Ponieważ Ryszard nie godził się na rezygnację z tej ważnej dla krzyżowców twierdzy, w negocjacjach nastąpił impas{{r|runciman}}.
[[5 sierpnia]] [[1192]] r. siły chrześcijan w sile 54 rycerzy angielskich i około 2000 piechurów zostały zaatakowane przez wojska [[Saladyn]]a.
 
Ryszard ustawił swoje wojska za niską [[palisada|palisadą]] z kołków namiotowych, mającą utrudnić szarżę kawalerii. Król ustawił swoich żołnierzy dwójkami osłoniętymi ogrodzeniem z tarcz i wbitych w ziemie włóczni. Pomiędzy nimi stanęli łucznicy. Muzułmanie wykonali siedem szarż, lecz żadna z nich nie przyniosła rezultatu. Następnie [[Ryszard]] rozkazał łucznikom wystrzelenie wszystkich strzał na wroga. Wtedy chrześcijanie przypuścili kontratak odrzucając przeciwnika. Saladyn przerwał bitwę i wycofał się do [[Jerozolima|Jerozolimy]].
Wykorzystując wycofanie się Ryszarda do Akki, w dniu 27 lipca 1192 roku wojska Saladyna wyruszyły z Jerozolimy. Jeszcze tego samego dnia dotarły do [[Stara Jafa (osiedle Tel Awiwu)|Jaffy]], rozpoczynając oblężenie. Po dwóch dniach saperzy dokonali wyłomu w murze i Saraceni wdarli się do miasta, pomimo zaciekłego oporu garnizonu zajmując je bez większych problemów. 49 obrońców schroniło się w cytadeli. Saladyn zagwarantował im bezpieczeństwo w razie poddania się, jednak z powodu trwającej na ulicach grabieży nie mogli oni na razie opuścić miasta{{r|runciman}}.
 
Na wieść o ataku Saladyna Ryszard wysłał w stronę Jaffy posiłki, sam zaś korzystając z pomocy floty [[genua]]ńskiej i [[piza]]ńskiej wyruszył w stronę miasta drogą morską. 31 lipca pięćdziesiąt statków Ryszarda stanęło pod Jaffą. Widząc nadchodzącą pomoc, obrońcy z cytadeli natychmiast wznowili walkę. Zaatakowani znienacka przez oddziały z cytadeli i przybyłe posiłki Saraceni rzucili się do ucieczki, opuszczając miasto. Saladyn zdołał powstrzymać chaos w swoich szeregach i przegrupować się dopiero w położonej siedem kilometrów dalej Jazurze{{r|runciman}}.
 
Po przybyciu Ryszarda rozpoczęto rokowania pokojowe. Saladyn zażądał, aby krzyżowcy wycofali się na linię [[Cezarea (Izrael)|Cezarei]]. Ryszard natomiast domagał się oddania mu w lenno Jaffy i Askalonu. Ponieważ Saladyn odmawiał oddania tego ostatniego miasta, negocjacje zerwano. W międzyczasie do Jaffy zaczęły zbliżać się wysłane przez Ryszarda drogą lądową oddziały. Saraceni, chcąc wykorzystać pozostały im czas, zdecydowali się wznowić działania wojenne{{r|runciman}}.
 
Rankiem 5 sierpnia 1192 r. wojska Saladyna niespodziewanie uderzyły na obóz krzyżowców. Ryszard ustawił swoje wojska za niską [[palisada|palisadą]] z kołków namiotowych, mającą utrudnić szarżę kawalerii. Król ustawił swoich żołnierzy dwójkami osłoniętymi ogrodzeniem z tarcz i wbitych w ziemie włóczni. Pomiędzy nimi stanęli łucznicy{{r|runciman}}. Muzułmanie wykonali łącznie siedem szarż, lecz żadna z nich nie przyniosłazdołała rezultatuzłamać obrony krzyżowców. NastępnieW godzinach popołudniowych [[Ryszard]] rozkazał łucznikom wystrzeleniezasypać wszystkichstrzałami strzał nazmęczonego wroga. WtedyNastępnie dowodzeni przez króla chrześcijanie przypuściliuderzyli kontratakna odrzucającSaracenów. przeciwnikaNiewielki oddział muzułmanów zdołał przebić się bokiem pod miasto, jednak dzięki błyskawicznej reakcji Ryszarda nie zdołał go zająć. Wieczorem Saladyn przerwałnakazał przerwać bitwę i wycofał się do [[Jerozolima|Jerozolimy]]{{r|runciman}}.
 
Pomimo spektakularnego zwycięstwa krzyżowcy nie zdołali wykorzystać osiągniętego sukcesu, Ryszard zapadł bowiem na febrę. W dwa dni po bitwie Saladyn przybył do Ar-Ramli i nastąpiło wznowienie negocjacji pokojowych. Po długich rokowaniach w dniu 2 września 1192 roku podpisany został w końcu traktat, który oddawał krzyżowcom wszystkie miasta nadmorskie aż do Jaffy włącznie. Chrześcijanie otrzymali prawo pielgrzymki do miejsc świętych i na zasadzie wzajemności prawo tranzytu przez ziemie muzułmańskie. Pomimo nalegań Ryszarda Saladyn nie zgodził się jednak na oddanie krzyżowcom Askalonu, który zgodnie z warunkami traktatu miał zostać zburzony{{r|runciman}}.
 
{{Przypisy|przypisy=
<ref name = runciman>{{Cytuj książkę| autor = Steven Runciman| tytuł = Dzieje wypraw krzyżowych| tom = III| wydawca = Wydawnictwo „Książnica”| miejsce = Katowice| rok = 2009| strony = 68-72}}</ref>
}}
 
{{DEFAULTSORT:Jaffą}}