Ronnie O’Sullivan: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 65 bajtów ,  6 lat temu
(→‎Sezon 2014/2015: cd po dzisiejszym finale)
Na początku marca, Ronnie wystąpił w zaproszeniowym turnieju [[Snooker Shoot-Out 2015|Snooker Shoot-Out]]. Stawiany w roli faworyta ze względu na swoją ofensywną grę, odpadł w meczu drugiej rundy, przegrywając w spotkaniu, w którym jego rywalem był [[Tom Ford]].
 
Po kilku tygodniach powrócił do snookerowego stołu, biorąc udział w zmaganiach w nierankingowym turniju [[World Grand Prix 2015|World Grand Prix]]. Po dwóch dniach rywalizacji, Ronnie podał do informacji, że brak mu motywacji do gry. <ref>{{cytuj stronę|url=http://lseurosport.worldsnookerdataonet.compl/Matches.aspx?t=13789snooker/ronnie-o-sullivan-stracil-motywacje-nawet-nie-wiem-czy-wystartuje-w-mistrzostwach/74b0cc|tytuł=German MastersBrak 2015motywacji}}</ref>. Lecz nawet mimo braku chęci bez większych problemów dotarł do finału zawodów. W pierwszym meczu jego rywalem był [[Rod Lawler]], który jako jedyny potrafił wygrać z Ronniem dwa frejmy w pierwszych czterech jego meczach. W trzech kolejnych meczach rywale byli w stanie wygrać zaledwie jednego frejma, a Ronnie kończył swoje spotkania bez wbicia choćby jednej setki. Mecz z [[Robert Milkins|Robertem Milkinsem]] zakończył bez straty frejma, tak samo jak półfinałowy pojedynek z [[Stuart Bingham|Stuartem Binghamem]], ogrywając rywala 6:0. W finale zawodów jego rywalem był [[Judd Trump]], który dwukrotnie wychodził w tym turnieju z podbramkowych sytuacji, najpierw przegrywając w ostatniej partii meczu z [[Mark J. Williams|Markem Williamsem]] 49-36, a w meczu półfinałowym wygrywając spotkanie, w którym [[Martin Gould]] prowadził 5:1.
 
=== Maksymalne breaki ===
223

edycje