Nieszpory sycylijskie: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 4 bajty ,  6 lat temu
drobne redakcyjne
(poprawka stylistyczna)
(drobne redakcyjne)
|konflikt =
|grafika = Francesco Hayez 023.jpg
|opis = Nieszpory sycylijskie wgwedług F. Hayeza
|data = [[30 marca]] [[1282]]
|miejsce = [[Sycylia]]
'''Nieszpory sycylijskie''' – powszechne powstanie mieszkańców [[Sycylia|Sycylii]], które wybuchło w [[Poniedziałek wielkanocny]] [[30 marca]] [[1282]] w [[Palermo]] przeciw panowaniu francuskich [[Andegawenowie|Andegawenów]].
 
Andegawenowie objęli panowanie na Sycylii dzięki poparciu udzielonemu papieżowi [[Urban IV|Urbanowi IV]] w walce z jego wrogiem królem Sycylii [[Manfred (król Sycylii)|Manfredem]], nieślubnym synem cesarza [[Fryderyk II Hohenstauf|Fryderyka II]]. W [[Bitwa pod Benewentem (1266)|bitwie pod Benewentem]] ([[1266]] r.) Manfred zginął pokonany. Karol Andegaweński człowiek bardzo ambitny, brat króla Francji Ludwika Świętego pragnął stworzyć imperium śródziemnomorskie, Sycylia i południowe Włochy były początkiem jego marzeń. Posiadał posiadłości we Francji, w Grecji i w Palestynie. W 1261 roku cesarz Nicei [[Michał VIII Paleolog]] odzyskał [[Konstantynopol]]. Wygnany łaciński cesarz [[Baldwin II de Courtenay|Baldwin II]] de Courtenay uciekł szukając pomocy na zachodzie. Dla Karola od 1266 roku króla Sycylii i Neapolu był to doskonały pretekst do wyprawy na Konstantynopol przeciw „schizmatyckim” Grekom. Wyprawa mimo poparcia przez pewien czas papiestwa, była wielokrotnie odkładana. Wyprawa miała ruszyć wiosną 1282 roku i zdobyć Konstantynopol. Nie doszła jednak do skutku z powodu małego z początku powstania na Sycylii, zignorowanego przez Karola. Rzeź Francuzów w nieszpory [[30 marca]] 1282 r w Palermo była początkiem końca Karola. Drakońskie rządy francuskich feudałów spowodowały bunt, który rozpoczął się [[30 marca]] 1282 roku, sprowokowany zaczepkami francuskiego żołdaka wobec sycylijskiej mężatki. Wezwaniem do powstania były dzwony bijące na [[nieszpory]]. Sycylijczycy napadali i mordowali Francuzów, zmuszając ich do opuszczenia wyspy. W sierpniu na wyspie wylądowali Aragończycy, będący w tajnym przymierzu z Bizancjum. Powstanie wybuchło dzięki dyplomacji bizantyńskiej umiejącej zawsze w historii zawierać korzystne sojusze. Aragończycy stali się nowymi panami wyspy, a Karol bardziej musiał się martwić o posiadłości we Włoszech niż myśleć o krucjacie na Bizancjum. Po usunięciu [[Karol I Andegaweński|Karola I Andegaweńskiego]] na tron został wyniesiony król [[Królestwo Aragonii|Aragonii]] [[Piotr III Wielki|Piotr III Aragoński]], który wylądował na wyspie i koronował się [[30 sierpnia]] [[1282]].
 
W 1261 roku cesarz Nicei [[Michał VIII Paleolog]] odzyskał [[Konstantynopol]]. Wygnany łaciński cesarz [[Baldwin II de Courtenay|Baldwin II]] de Courtenay uciekł szukając pomocy na zachodzie. Dla Karola od 1266 roku króla Sycylii i Neapolu był to doskonały pretekst do wyprawy na Konstantynopol przeciw „schizmatyckim” Grekom. Wyprawa mimo poparcia przez pewien czas papiestwa, była wielokrotnie odkładana. Wyprawa miała ruszyć wiosną 1282 roku i zdobyć Konstantynopol. Nie doszła jednak do skutku z powodu małego z początku powstania na Sycylii, zignorowanego przez Karola. Rzeź Francuzów w nieszpory 30 marca 1282 r w Palermo była początkiem końca Karola. Drakońskie rządy francuskich feudałów spowodowały bunt, który rozpoczął się 30 marca 1282 roku, sprowokowany zaczepkami francuskiego żołdaka wobec sycylijskiej mężatki. Wezwaniem do powstania były dzwony bijące na [[nieszpory]]. Sycylijczycy napadali i mordowali Francuzów, zmuszając ich do opuszczenia wyspy.
 
W sierpniu na wyspie wylądowali Aragończycy, będący w tajnym przymierzu z Bizancjum. Powstanie wybuchło dzięki dyplomacji bizantyńskiej umiejącej zawsze w historii zawierać korzystne sojusze. Aragończycy stali się nowymi panami wyspy, a Karol bardziej musiał się martwić o posiadłości we Włoszech, niż myśleć o krucjacie na Bizancjum. Po usunięciu [[Karol I Andegaweński|Karola I Andegaweńskiego]] na tron został wyniesiony król [[Królestwo Aragonii|Aragonii]] [[Piotr III Wielki|Piotr III Aragoński]], który wylądował na wyspie i koronował się 30 sierpnia [[1282]].
 
== Bibliografia ==