Ofensywa włoska w Państwie Kościelnym: Różnice pomiędzy wersjami

m
Wycofano edycje użytkownika Elvispo (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Kelvin.
(drobne techniczne)
m (Wycofano edycje użytkownika Elvispo (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Kelvin.)
Już w październiku 1867 roku grupa Włochów pod dowództwem [[Giuseppe Garibaldi]]ego przeprowadziła inwazję Lacjum, ponosząc jednak klęskę [[Bitwa pod Mentaną|pod Mentaną]] z rąk 2000 francuskich żołnierzy przysłanych w pośpiechu przez Napoleona III. Garnizon francuski powrócił do Rzymu.
 
W sierpniu 1870 roku wybuchła [[wojna francusko-pruska]] i garnizon rzymski został odwołany do kraju. W Rzymie wybuchły prowłoskie demonstracje, jednak rząd nie podjął żadnych działań aż do francuskiej klęski [[Bitwa pod Sedanem|pod Sedanem]], w której Napoleon III dostał się do niewoli. Wówczas [[Wiktor Emanuel II]] wysłał do papieża <nowiki>[[PiusaPius IX|PiusPiusa IX]]</nowiki> księcia |Gustava Ponzę di San Martino, który przekazał list przedstawiający francuskie propozycje rozwiązania spornej sytuacji. Pius IX kategorycznie odmówił porozumienia.
 
Włoska armia pod dowództwem [[Raffaele Cadorna|Raffaele Cadorny]] wkroczyła do Państwa Kościelnego 11 września, posuwając się wolno w stronę Rzymu, jednocześnie wciąż usiłowano rozwiązać tę kwestię pokojowo. Do [[Mur Aureliana|muru Aureliana]] wojska dotarły [[19 września]] otaczając miasto. Następnego dnia, po trzygodzinnym ostrzale, przełamano mury w okolicy [[Porta Pia]] i [[bersalierzy]] wkroczyli do Rzymu poruszając się Via Pia, którą przemianowano później na Via XX Settembre.