Bitwa pod Hodowem: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 2 bajty ,  5 lat temu
Anulowanie wersji 43882461 autora 94.254.133.238 (dyskusja). Nadmiar przecinków jest niewskazany jeśli nie jest niezbędny
(przecinki)
(Anulowanie wersji 43882461 autora 94.254.133.238 (dyskusja). Nadmiar przecinków jest niewskazany jeśli nie jest niezbędny)
W czerwcu 1694 roku miała miejsce zbrojna napaść [[Tatarzy krymscy|Tatarów]] na ziemie polskie przeprowadzona w celu pozyskania [[jasyr]]u. Do ich odparcia skierowano 7 [[Chorągiew (wojsko)|chorągwi]] jazdy – z [[Okopy Świętej Trójcy|Okopów Świętej Trójcy]] pod dowództwem [[Konstanty Zahorowski|Konstantego Zahorowskiego]] i z [[Szaniec Panny Marii|Szańca Panny Marii]] pod dowództwem [[Mikołaj Tyszkowski|Mikołaja Tyszkowskiego]]. Były to wojska [[Husaria|husarskie]] i [[Pancerni (I Rzeczpospolita)|pancerne]].
 
Do pierwszego starcia doszło na polach hodowskich. [[Polacy]] pojmali dwóch [[mirza|mirzów]], ale do niewoli dostał się Mikołaj Tyszkowski, który został z niej potem wykupiony. Po tym starciu Polacy, w obliczu przygniatającej przewagi tatarskiego najazdu, wycofali się do Hodowa, w którym husaria zeszła z koni i wykorzystała do obrony, będące już na miejscu z powodu wcześniejszych najazdów, [[Kobylina|kobyliny]]. Ataki, pieszo i z pomocą broni palnej, przez pięć do sześciu godzin odpierało ok. 400 polskich husarzy. Kiedy skończyła się amunicja, husarze strzelali tatarskimi strzałami wkładanymi do luf zamiast kul<ref>Sikora R., ''Niezwykłe bitwy i szarże husarii'', Warszawa 2011.</ref>. Tatarów było według różnych szacunków od 25 do 70 tysięcy, jednak król [[Jan III Sobieski]] podawał w rozmowie z [[Mikołaj Złotnicki|Mikołajem Złotnickim]] liczbę 40 000, co dawałoby stosunek sił 100:1<ref>Sarnecki K., ''Pamiętniki z czasów Jana Sobieskiego'', tom 1, opr. J. Woliński, Wrocław 2004.</ref>.
 
Nie mogąc pokonać obrońców, Tatarzy wysłali [[Tatarzy w Polsce|Lipków]], czyli polskich Tatarów, z żądaniem kapitulacji. Polacy odmówili, wobec czego Tatarzy wycofali się do [[Kamieniec Podolski|Kamieńca Podolskiego]] ze względu na znaczne straty. Dzięki polskiemu zwycięstwu powstrzymany został cały najazd tatarski.