Herman (Brandenburgia): Różnice pomiędzy wersjami

m
link wewn.
m (szablon fix)
m (link wewn.)
| ojciec = [[Otto V Długi]]
| matka = Judyta (Jutta) z Hennebergu
| żona = [[Anna Habsburżanka (zm. 1327)|Anna Habsburżanka]]
| dzieci = [[Jan V (Brandenburgia)|Jan V]]<br />Agnieszka<br />Matylda<br />Jutta
| rodzeństwo =
'''Herman III''' zwany '''Długim''' (ur. ok. [[1275]], zm. [[1 lutego]] [[1308]] w [[Lübz]]) – [[władcy Brandenburgii|margrabia brandenburski]] na [[Salzwedel]] od [[1298]] lub [[1299]], hrabia [[Coburg|Koburga]] od [[1291]] z [[dynastia askańska|dynastii askańskiej]].
 
Był synem margrabiego z Salzwedel [[Otto V Długi|Ottona V Długiego]] oraz Judyty (Jutty) z [[Henneberg (zamek)|Hennebergu]]. W 1291, po śmierci brata matki, hrabiego Hennebergu, wraz ze starszymi braćmi odziedziczył część Hennebergu oraz hrabstwo [[Coburg|Koburga]]. Ostatni z jego starszych braci zmarł w 1295, wówczas to dziedzictwo matki przypadło wyłącznie jemu. W 1295 poślubił [[Anna Habsburżanka (zm. 1327)|Annę]], córkę późniejszego [[władcy Niemiec|króla niemieckiego]] [[Albrecht I Habsburg|Albrechta I Habsburga]]. Już za życia ojca uczestniczył w rządach, szczególnie na terenach odziedziczonych po hrabiach Hennebergu. Także dzięki temu, że starsi bracia zmarli przed śmiercią ojca (ten zmarł zapewne w 1298) został jego jedynym następcą w części [[Marchia Brandenburska|Brandenburgii]]. Początkowo dzielił tutaj władzę z ostatnim z żyjących stryjów i zarazem współrządców ojca, [[Albrecht III (Brandenburgia)|Albrechtem III]], który wszakże zmarł już w 1300. Otto dzielił także tytuł margrabiowski z licznymi kuzynami z innej linii dynastii askańskiej, panującymi w [[Stendal]], którym przewodził [[Otto IV ze Strzałą]].
 
Już w 1298 podczas elekcji królewskiej Herman próbował skorzystać z praw [[elektorzy Rzeszy|elektorskich]] przysługujących Brandenburgii obok swego starszego kuzyna Ottona IV. Herman zawarł wówczas sojusz z kuzynem. Jego efektem było nabycie w 1303 od margrabiego [[Diezmann]]a [[Marchia Miśnieńska|Miśni]]. Oznaczało to zerwanie z teściem, królem Albrechtem Habsburgiem, który także miał pretensje do tego terytorium. Margrabiowie brandenburscy sprzymierzyli się wówczas z [[władcy Czech|królem czeskim]] [[Wacław II|Wacławem II]]. Po śmierci tego ostatniego powstał plan wymiany Miśni (którą mieli zwrócić Albrechtowi) na Pomorze, które miał oddać im syn Wacława II [[Wacław III]]. Jego realizacji stanęło jednak na przeszkodzie zamordowanie tego ostatniego w 1306.
51 646

edycji