Qere–Ketib: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 457 bajtów ,  5 lat temu
ilustracja
m (porządek)
(ilustracja)
[[Plik:Aleppo Codex (Deut).jpg|thumb|Strona z [[Kodeks z Aleppo|Kodeksu z Aleppo]] z przykładowym fragmentem zawierającym ''ketib-qere'' (Pwt 33,9): w środkowej kolumnie, piąta linijka od góry, drugie słowo. Zamiast בְּנוֹ (''jego syn''), ma być בָּנָיו (''jego synowie'').]]
Qere–Ketib, a dokładnie (według prawidłowej transkrypcji): ''q<sup>e</sup>rê'' – ''k<sup>e</sup>ṯîḇ'' – 2 aramejskie imiesłowy „czytany” – „napisany”<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko = G. Deiana, A. Spreafico (opr. wer. pol. S. Bazyliński)|imię = |tytuł = Wprowadzenie do hebrajszczyzny biblijnej|rok = 2001|wydawca = Towarzystwo Biblijne w Polsce|miejsce = Warszawa|strony = 22|isbn = 83-85260-25-0}}</ref>, których używa się jako terminu technicznego w odniesieniu do Biblii herbrajskiej, na oznaczenie poprawek błędów w tekście spółgłoskowym (rzeczywistych lub domniemanych). W BHS (jak w większości rękopisów) błędne słowo jest oznaczone punktem, a na marginesie podano prawidłowe (albo najczęściej jedynie inną formę) wraz z literą ק (od ''qere''). Natomiast samogłoski z „błędnego” słowa mają być czytane ze słowem „poprawionym”. Istniały jednak także inne sposoby oznaczeń (np. pionowa kreska, podobna do końcowego ''nun'')<ref>E. Tov, ''Textual Criticism of the Hebrew Bible'', Minneapolis 2001<sup>2</sup>, s. 59.</ref>.
 
== Szczególne rodzaje ==
Szczególnymi przykładami ketib-qere są<ref>E. Tov, ''Textual Criticism of the Hebrew Bible'', Minneapolis 2001<sup>2</sup>, s. 60.</ref>:
*[[Plik:Tetragrammaton-related-Masoretic-vowel-points.png|thumb|Przedstawiono ''qere perpetuum'' w przypadku [[Tetragram|Tetragrammu]] (świętego Imienia Boga).]]''qere wela'ketib'' (tzn. [słowo] czytane, a nie zapisane) – w takim przypadku podano w tekście masoreckim jedynie wokalizację (czyli samogłoski słowa, które należy czytać), istniejące przykłady to: 2Sm 8,3; Sdz 20,13; pełną listę można znaleźć w traktacie ''Okhlah we-Okhlah'', lista nr 97
* ''ketib wela'qere'' (tzn. [słowo] zapisane, a nie czytane) – w takim przypadku w tekście dane słowo występuję bez wokalizacji; np. 2Sm 13,33; pełną listę można znaleźć w traktacie ''Okhlah we-Okhlah'', lista nr 98
* ''qere perpetuum'' (stałe qere) – słowo nie jest specjalnie oznaczone, ale samogłoski dodane należą do słowa, które należałoby przeczytać zamiast tego zapisanego danymi spógłoskami (np. zamiana Tetragrammu na imiona Adonaj albo Elohim)<ref>E. Tov, ''Textual Criticism of the Hebrew Bible'', Minneapolis 2001<sup>2</sup>, s. 59.</ref>.