Pistolet Beretta M9: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 25 bajtów ,  15 lat temu
m
bot poprawia linki do Stanów Zjednoczonych
Nie podano opisu zmian
m (bot poprawia linki do Stanów Zjednoczonych)
grafika = [[Image:M9-pistolet.jpg|300px]]|
opis = |<!-- opis grafiki -->
kraj = [[Stany Zjednoczone|USA]]|
producent = Beretta USA|
rodzaj = [[pistolet samopowtarzalny]]|<!-- np. {rewolwer/pistolet/karabin} -->
}}
 
'''M9''' - amerykański pistolet samopowtarzalny, licencyjna wersja pistoletu [[pistolet Beretta 92|Beretta 92F]]
 
Pod koniec lat 70. XX wieku przepisowym pistoletem [[US Army]] był [[pistolet Colt M1911|M1911A1]]. Była to klasyczna konstrukcja, ale egzemplarze eksploatowane przez armię pochodziły z dostaw dostarczonych przed [[1946]] rokiem. Pojawiły się więc propozycje przyjęcia do uzbrojenia nowego pistoletu o standardowym kalibrze 9 mm NATO.
W drugiej połowie lat 70. [[US Air Force]] rozpoczęły badania pistoletów kalibru 9 mm które miały zastąpić użytkowane przez lotnictwo [[rewolwer]]y kalibru [[nabój .38 Special|.38 Special]]. W efekcie prób za najlepiej spełniający postawione wymagania uznano włoski pistolet [[pistolet Beretta 92|Beretta 92 S-1]]. Do natychmiastowego wprowadzenia włoskiego pistoletu do uzbrojenia nie doszło ponieważ juz po zakończeniu prób pracę rozpoczęła zespół JSSAP (Joint Service Small Arms Program) który miał ustalić liczbę wzorów broni krótkiej niezbędnych do zaspokojenia potrzeb amerykańskich sił zbrojnych, oraz ustalić czy nabój 9 mm NATO powinien zostać przyjęty do uzbrojenia. [[5 czerwca]] [[1980]] JSSAP ogłosił wyniki swoich prac. Wynikało z nich że optymalnym rozwiązaniem będzie przyjęcie do uzbrojenia jednego wzoru pistoletu kalibru 9 mm dla wszystkich rodzajów sił zbrojnych.
 
W czerwcu [[1981]] roku ogłoszono warunki drugiego konkursu na [[pistolet]], spełniający wymagania wszystkich wojsk. Nowy pistolet miał odtąd nosić oznaczenie PDW-XM9 (PDW - Personal Defence Weapon, osobista broń do samoobrony, X - model eksperymentalny, M9 - oznaczenie konstrukcji w nomenklaturze służby uzbrojenia). Lista wymagań miała ponad 50 punktów, które miały być uwzględnione w konstrukcji broni. W konkursie uczestniczyło kilkanaście firm, w tym [[Fabbrica d'Armi Pietro Beretta S.p.A.|Beretta]], Heckler and Koch, Colt, Smith and Wesson i SIG-Sauer. Próby przerwano w lutym [[1982]], gdy okazało się, że żaden z pistoletów nie spełnia wszystkich postulatów, z których część nawzajem się wykluczała.
 
Listę postulatów ograniczono i w listopadzie [[1983]] roku ponowiono próby. Uczestnicy konkursu, których pozostało ośmiu, dostarczyli po 30 sztuk pistoletów. Były to:
* [[pistolet Walther P88|Walther P88]]
* [[pistolet S&W 459|Smith & Wesson 459]]
 
 
Pierwszy odpadł Steyr GB. FN wycofała się jako druga, w jej ślady poszedł Colt. Zbyt częste usterki wyeliminowały Walthera, Hecklera & Kocha i S&W. Próby zakończyły Beretta i SIG-Sauer które osiągnęły bardzo zbliżony wynik. Obie firmy oferowały wykonanie kontraktu i dostarczenie 305 580 pistoletów w ciągu pięciu lat. Jednostkowa cena za pistolet była też niemal jednakowa, pistolet [[Szwajcaria|szwajcarski]] był nawet o dwa [[dolar|dolary]] tańszy i kosztował $176,50, ale [[Włochy|Włosi]] oferowali tańsze części zamienne i ich oferta była w rezultacie niemal o trzy miliony dolarów tańsza, co zdecydowało o jej przyjęciu.
21 135

edycji