Władysław Broniewski: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  15 lat temu
brak opisu edycji
m (Przywrócono przedostatnią wersję, jej autor to Grzexs. Autor wycofanej edycji to 217.97.185.3.)
Nie podano opisu zmian
Okupanci rozpoczęli tymczasem politykę pozyskiwania artystów. Wielu poetów, szczególnie tych o poglądach umiarkowanie lewicowych, wierząc w nieuchronny wybuch wojny niemiecko-radzieckiej zaczęło ściśle współpracować z nową władzą. Rozpoczęto wydawanie polskojęzycznego propagandowego ''Czerwonego Sztandaru'' - publikował on przedwojenne wiersze Broniewskiego, dając do zrozumienia, iż redakcja współpracuje z poetą, co było nieprawdą. Broniewski nie identyfikował się z linią programową tego czasopisma, próbował jednak wykorzystać je do przypomnienia "sprawy polskiej", nieobecnej w polityce sowieckiej. Dał do druku między innymi słynny wiersz ''Żołnierz polski'', wiersz ten oczywiście nie został opublikowany.
 
Broniewski miał nadzieję, że przebywając na terenach zajętych przez sowietówSowietów będzie mógł bez przeszkód publikować swoje wiersze. Radziecka cenzura nie dopuściła jednak do wydawania jego utworów o treści patriotycznej.
 
[[24 stycznia]] [[1940]] r. Władysław Broniewski został wraz z innymi poetami aresztowany we lwowskiej restauracji ''Ognisko Inteligencji'' pod fałszywym zarzutem pijatyki. [[27 stycznia]], a więc trzy dni po aresztowaniu, w ''Czerwonym Sztandarze'' ukazał się artykuł [[Witold Kolski|Witolda Kolskiego]] pod tytułem ''Zgnieść gadzinę nacjonalistyczną'', w którym autor starał się uzasadnić aresztowanie, szkalując zatrzymanych poetów. Osoby zatrzymane podczas tej prowokacji zostały przewiezione do ciężkiego więzienia lwowskiego na Zamarstynowie.
Anonimowy użytkownik