Neoterycy: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 6 bajtów ,  4 lata temu
m
int.
(poprawa linków)
m (int.)
'''Neoterycy''' (od [[gr.]] ''hoi neoteroi poietai'', dosłownie "poeci„poeci młodsi", [[język łaciński|łac.]] ''poetae novi'') - to termin oznaczający grupę młodych poetów rzymskich działających w połowie I wieku p.n.e.
 
Neoterycy zerwali z rzymską tradycją wielkich [[epos]]ów historycznych. Wzorując się na poezji [[epoka hellenistyczna|hellenistycznej]], zwłaszcza aleksandryjskiej, preferowali utwory niewielkich rozmiarów (epigramy, fraszki, krótkie scenki, pieśni weselne i żałobne, epyllia - małe poematy epickie), lecz wycyzelowane do perfekcji (np. jeden z nich, [[Helwiusz Cynna]], pracował przez dziewięć lat nad [[epylion]]em zatytułowanym "Smyrna"). Znamienne było przyjęcie zasady konstruowania poezji na wzór [[Kallimach z Cyreny|Kallimacha]]. Pisali najczęściej o przeżyciach osobistych, szczególnie miłości. Charakteryzowali się uczonością - mitologiczną, geograficzną, literacką. W epyllionach mitologicznych przedstawiali mało znane mity. Poematy nie przekraczały 500 wersów.
Z neoterykami sympatyzował - młody w okresie ich działalności - [[Wergiliusz]], ślady ich wpływu odnajduje się w jego twórczości.
 
Ci neoterycy byli w swoich czasach nazywani terminem łacińskim ''poetae novi'', lub greckim ''hoi neoteroi poietai'', co oznacza "poeci„poeci młodsi". Tak nazywa ich [[Cyceron]]. Właściwy termin "neoterycy„neoterycy" (łac. ''poetae neoterici'') został ukuty dopiero w czasach Antoninów - była nim nazywana grupa współcześnie działających poetów awangardowych.
 
== Znani poeci i poetki z kręgu neoteryckiego ==
171

edycji