Bastion: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 20 bajtów ,  5 lat temu
m
(poprawka)
Fortyfikacje tego typu pojawiły się we [[Włochy|Włoszech]] w XVI wieku. Przyczyną ich budowania stał się rozwój ciężkiej artylerii fortecznej. Wielkie działa na długich lawetach nie mogły być umieszczane ani na murach, ani nawet na dotychczas wznoszonych bastejach, ze względu na własne wymiary i siłę odrzutu. W XVII wieku barki przy szyi bastionu zostały cofnięte, a ich czoło zostało zaokrąglone i umocnione (tzw. [[Ucho (fortyfikacja)|uchem]]). Bastiony nisko położone budowano jako pełne i zaopatrywano w [[nadszaniec]] (''kawalier''), co umożliwiało obserwację i ostrzał. Bastiony stanowiły główny punkt obrony całego wieloboku fortecznego. Na ich szczycie (na barkach) lub wewnątrz (w [[kazamata (architektura)|kazamatach]]) ustawiano działa, służące do ostrzału [[przedpole|przedpola]] oraz wzdłuż kurtyn i [[fosa|fos]]. W środku bastionów mogły się znajdować magazyny prochowe.
 
== Przykłady ==
Przykładami fortyfikacji bastionowych są twierdza na [[Jasna Góra|Jasnej Górze]] w [[Częstochowa|Częstochowie]] i forteca [[Wyszehrad (Praga)|Vyšehrad]] w Pradze czeskiej. Najpotężniejsze fortyfikacje bastionowe w Polsce zostały wzniesione w [[Gdańsk]]u i [[Zamość|Zamościu]]. Dwa bastiony były podstawą obrony dolnego zamku w [[Kamieniec Podolski|Kamieńcu Podolskim]]. Pięć regularnych bastionów otacza znajdujący się obecnie w ruinie zamek w [[Ujazd|Ujeździe]] w [[Województwo świętokrzyskie|Świętokrzyskiem]].
 
== Zobacz też ==
* PWN Leksykon: ''Wojsko, wojna, broń'', Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
* {{cytuj książkę |nazwisko = Szolginia| imię = Witold| tytuł = Architektura| wydawca = Sigma NOT| miejsce = Warszawa| data = | rok = 1992| strony = 21| isbn = 83-85001-89-1}}
* Przemysław Trzeciak, ''1000 tajemnic architektury''. Wydanie II zmienione i rozszerzone, Nasza Księgarnia, warszawaWarszawa 1967.
* Ryszard Henryk Bochenek, Twierdza Jasna Góra, Bellona, Warszawa 1997.
 
[[Kategoria:Fortyfikacje]]