Dżafar as-Sadik: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 97 bajtów ,  4 lata temu
m
poprawa linków, drobne redakcyjne
(Nowy artykuł)
 
m (poprawa linków, drobne redakcyjne)
}}
 
'''Dżafar ibn Muḥammad as-Ṣādik''' ({{ar.|جعفر بن محمد الصادق}}, ur. [[23 kwietnia]] [[702]] - zm. [[7 grudnia]] [[765]]) - według [[szyizm|szyitów]] ([[imamiciimamizm|imamitów]] i [[ismailizm|ismailitów]]), szósty prawowity przywódca muzułmańskiej wspólnoty.
 
Prawnuk [[Husajn ibn Ali|Husajna]], wnuk [[Ali ibn Husajn|Alego ibn Husajna]], syn [[Muhammad al-Bakir]]a. Odpowiada za sformułowanie [[Szyizm|szyickiej]] [[Fikh|jurysprudencji]], [[Szkoła dżafarycka|''szkoły dżafaryckiej'']], której zasady śledziśledzą przytłaczającawspółcześni większość współczesnych szyitówszyici; wszyscy imamici, część ismailitów i niektórzy zajdyci. Rozwinął, dopracował bądź opracował doktrynę [[Nass]] (wskazywanie kolejnego [[Imam (szyizm)|imama]] przez poprzedniego przy pomocy boskiego natchnienia), a także [[Ismah]] (nieomylność imamów), zajął się także konceptem [[Takijja|takijji]].<ref>Tabåatabåa'åi, Muhammad Husayn (1981). A Shi'ite Anthology. Przedmowa Muhammad Husayn Tabataba'i; Tłumaczenie z wyjaśnieniami William Chittick; pod redakcją Hosseina Nasra. State University of New York Press. s. 9–11, 42–43. ISBN 9780585078182.</ref><ref>[[Encyklopedia Britannica]]: [https://www.britannica.com/biography/Jafar-ibn-Muhammad Jaʿfar ibn Muḥammad]</ref>. Spór o sukcesję po jego śmierci z rozkazu kalifa [[Al-Mansur]]a, doprowadził do podziału w szyickiej społeczności. Mniejszość szyitów poparła imamat starszego syna który umarł przed ojcem, [[Ismailibn Dżafar|Ismaila]], a większa część jego żyjącego syna, [[Musa al-Kazim|Musę]].
 
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Imamowie szyiccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w VIII wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 702]]
[[Kategoria:Zmarli w 765]]
12 326

edycji