Tadeusz Błotnicki: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 38 bajtów ,  5 lat temu
drobne redakcyjne
(kat.)
(drobne redakcyjne)
'''Tadeusz Błotnicki''' herbu Doliwa (ur. [[8 października]] [[1858]] we [[Lwów|Lwowie]], zm. [[31 marca]] [[1928]] w [[Kraków|Krakowie]]) – polski rzeźbiarz, [[kostium]]olog, profesor [[Politechnika Lwowska|Politechniki Lwowskiej]].
 
== Życiorys ==
Był synem [[Edward Błotnicki|Edwarda Błotnickiego]] (ur. 9 stycznia 1830 r. w [[Tarnów|Tarnowie]], zm. 28 maja 1880 r. we [[Lwów|Lwowie]]) dziennikarza i rysownika oraz Laury Zofii z Hurkiewiczów (ur. w 1832 r. we Lwowie), córki Jana (1798-1861) i Franciszki z Böhmów (1806-1864). Dzieciństwo i lata szkolne spędził we Lwowie. Pierwsze nauki rysunku pobierał u [[Andrzej Grabowski (malarz)|Jędrzeja Grabowskiego]] i rzeźbiarza [[Parys Filippi|Parysa Filippiego]]. W latach [[1875]]-[[1877]] studiował w [[Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie|krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych]] u [[Marceli Guyski|Marcelego Guyskiego]], a następnie w latach [[1877]]-[[1879]] w Akademii Sztuk Pieknych w Wiedniu pod kierunkiem [[Kaspar Zambusch|Kaspara Zambuscha]]. Po otrzymaniu stypendium w [[1879]] wiedzę uzupełniał w Paryżu i Monachium. Na wieść o śmierci ojca w [[1880]] wrócił do Lwowa. Dla cerkwi św. Jura rzeźbił posąg papieża [[Pius IX|Piusa IX]]. Za namową [[Karol Lanckoroński|Karola Lanckorońskiego]] w [[1881]] wyjeżdża do Włoch na dalsze studia. We Florencji zaprzyjaźnił się z [[Teofil Lenartowicz|Teofilem Lenartowiczem]] w jego pracowni tworzy popiersia Adama Mickiewicza oraz głowę Chrystusa w marmurze chwaloną przez Wojciecha Gersona dziś znaną reprodukcji terakotowej. W [[1893]] wykonuje popiersie w brązie św. Ignacego Loyoli nagrodzone srebrnym medalem na wystawie we Lwowie w [[1894]]. W latach [[1907]]-[[1910]] mieszka we Lwowie będąc profesorem modelunku na Politechnice Lwowskiej. W [[1910]] wraca do Krakowa i przez kolejnych 6 lat wykłada kostiumologię w szkole dramatycznej w Krakowie. Z braku podręcznika opracowuje ''Historię kostiumów i haftów'' zachowaną w rękopisie, natomiast w [[1930]] na jej podstawie zostaje wydany w Krakowie ''Zarys historii ubiorów z uwzględnieniem haftów''.
 
 
== Bibliografia ==
* Helena d'Abancourt ''Tadeusz Błotnicki'', [w:] ''[[Polski Słownik Biograficzny]]'', t. II, Kraków 1936, s. 141-142.
* [[Adam Boniecki]], ''Herbarz polski'', t. VII, s. 13.
 
{{Kontrola autorytatywna}}