Kartaczownica Gatlinga: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
(lit., poprawa linków, drobne merytoryczne)
Nie podano opisu zmian
Wraz z wynalezieniem metody wyciągania łuski z lufy za pomocą odrzutu zamka, a następnie wykorzystania energii [[Gazy prochowe|gazów prochowych]], system Gatlinga stał się przestarzały. Miejsce karabinów wielolufowych zajęły karabiny systemu [[Karabin maszynowy Maxim|Maxima]].
 
Idea broni wielolufowej odżyła w [[Lata 50. XX wieku|latach pięćdziesiątych]] [[XX wiek]]u w szybkostrzelnych działkach i karabinach lotniczych oraz [[system antyrakietowy|systemach antyrakietowych]] stosowanych na [[Okręt|okrętach wojennych]]. Zespół luf obracany jest dziśobecnie silnikiem elektrycznym – dzięki temu sześciolufowe [[działko M61 Vulcan]] [[Kaliber broni|kalibru]] 20 mm osiąga szybkostrzelność 6000<ref name="tysiąc">{{Cytuj książkę | nazwisko = Schultz | imię = Walter | tytuł = 1000 ręcznej broni palnej | strony = 230}}</ref> strzałów na minutę i jest używany do dziś w [[United States Air Force]]<ref name="tysiąc"/>.
 
W 1875 [[Rosja|rosyjski]] konstruktor broni artyleryjskiej [[Polska|polskiego]] pochodzenia [[Władimir Baranowski]] opracował nowy model kartaczownicy Gatlinga, ze zwiększoną szybkostrzelnością.
18 605

edycji