Aleksander Szukiewicz: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 12 bajtów ,  4 lata temu
m
drobne techniczne, drobne redakcyjne
(Biogram)
m (drobne techniczne, drobne redakcyjne)
 
 
'''Aleksander Augustyn Andrzej Szukiewicz''' (ur. 20 listopada 1816 w [[Warszawa|Warszawie]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://metryki.genealodzy.pl/metryka.php?ar=1&zs=0185d&sy=108&kt=1&plik=434-436.jpg#zoom=1&x=0&y=19541025 | tytuł = Akta stanu cywilnego gminy (cyrkułu) III miasta Warszawy, 1816, akt 434 | data dostępu = 2016-10-31}}</ref>, zm. 23 listopada 1885 w [[Przemyśl]]u) – polski pisarz, tłumacz, dziennikarz, radny miasta [[Kraków|Krakowa]].
 
{{Galeria
Urodził się w rodzinie porucznika [[4 Pułk Piechoty Liniowej (Królestwo Kongresowe)|4 Pułk Piechoty Liniowej]] Augustyna Szukiewicza i Karoliny z Piotrowskich (1797-1858). Matka po rozstaniu<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = W akcie drugiego małżeństwa Karolina przedstawiła pismo dowódcy 4 pułku, zaświadczające o śmierci jej męża w dniu 28 II 1817. Jednak Augustyn pojawił się w roku 1823 przy chrzcinach swojej córki Balbiny }}</ref> z Augustynem wyszła za Juliana Assura (1822)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://szukajwarchiwach.pl/72/183/0/-/71/skan/full/0fQDDe4txhLPAXIgNphH_w | tytuł = ASC, Warszawa, Cyrkuł 1, 1822, akt nr 96 | data dostępu = 2016-10-31}}</ref>, dentystę ze [[Sztokholm]]u, z którym rozwiodła się po 3 latach. W 1825 wyszła za mąż za Wincentego Janowskiego, z którym w 1832 przeniosła się na stałe do [[Kraków|Krakowa]].
 
Aleksander debiutował wierszami na łamach leszczyńskiego [[Przyjaciel Ludu (Leszno 1834-1849)|Przyjaciela Ludu]] w 1834. W Krakowie zaprzyjaźnił się z poetami [[Gustaw Ehrenberg|Gustawem Ehrenbergiem]], [[Franciszek Żygliński|Franciszkiem Żyglińskim]] oraz [[Edmund Wasilewski|Edmundem Wasilewskim]], z którymi działał w radykalnym [[Stowarzyszenie Ludu Polskiego|Stowarzyszeniu Ludu Polskiego]]. W latach 1838-40 studiował literaturę na [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytecie Wrocławskim]]. Był członkiem wrocławskiego [[Towarzystwo Literacko-Słowiańskie|Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego]], którego kuratorem był [[Jan Evangelista Purkyně]]. Zapewne pod jego wpływem zainteresował się kulturą czeską; wyjeżdżał do [[Praga|Pragi]], gdzie być może studiował. Przetłumaczył z francuskiego 3 sztuki teatralne i trzy-aktową operę "Vert-Vert" graną w Warszawie. W 1838 podjął współpracę z poznańskim [[Tygodnik Literacki poświęcony literaturze, sztukom pięknym i krytyce|Tygodnikiem Literackim]]. W 1840 kupił folwark [[Ludwinów (Kraków)|Ludwinów]], który po roku sprzedał i zamieszkał przy ulicy Grodzkiej 41 w Krakowie. W 1843 ożenił się w Krakowie z Matyldą HartowiczChartowicz. W czasie [[Wiosna Ludów|Wiosny Ludów]] brał udział w ruchu narodowym na terenie Krakowa. Od marca 1848 do stycznia 1849 kierował redakcją radykalno-demokratycznego dziennika [[Jutrzenka (dziennik)|Jutrzenka]]. W październiku 1848 wybrany został do Rady Miejskiej Krakowa (pełnił funkcję do lipca 1853). W 1849 pełnił funkcje przewodniczącego Komitetu ds. Zaopatrzenia Wojsk Austriackich. W [[Pożar Krakowa w 1850 roku|pożarze Krakowa w 1850]] stracił swój majątek wraz z księgozbiorem i rękopisami utworów. W październiku 1851 został sekretarzem redakcji i redaktorem politycznym [[Czas (dziennik)|Czasu]]. W 1856 na jego łamach ogłosił "Powieść krakowską", przedstawiającą losy zrujnowanej rodziny szlacheckiej . W latach 1853-68 redagował wydawany w Krakowie "Kalendarz Powszechny". Od 1861 był członkiem Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego w Krakowie. Jako redaktor "Czasu" stawał kilkukrotnie przed sądem m.in. za artykuł sympatyzujący z [[Powstanie styczniowe|Powstaniem styczniowym]] (uniewinniony przez Sąd Najwyższy w Wiedniu). W 1866 powtórnie zdobył mandat radnego do reaktywowanej Rady Miejskiej Krakowa. Należał do [[Towarzystwo Naukowe Krakowskie|Towarzystwa Naukowego Krakowskiego]], a od 1873 był członkiem nadzwyczajnym [[Akademia Umiejętności|Akademii Umiejętności]]. W 1877 złożył rezygnację z funkcji radnego. W latach 1877-82 prowadził rubrykę polityczną w [[Przegląd Polski|Przeglądzie Polskim]]. Z powodu choroby oczu w 1883 przerwał pracę dziennikarską i wyjechał do syna, Karola do Przemyśla, gdzie 2 lata później zmarł. Został pochowany na Cmentarzu Głównym w Przemyślu.
 
Z Matyldą z Chartowiczów miał synów: Władysława (1843-68), doktora nauk prawniczych, współpracownika "Czasu"; Karola (1844-1903), inżyniera, ekonomistę, zastępcę dyrektora [[Pierwsza Węgiersko-Galicyjska Kolej Żelazna|kolei Łupkowsko-Przemyskiej]], prezesa Krakowskiego Towarzystwa Technicznego; Bolesława (ur. 1843); Wandę (ur. 1849), zamężną za Romanem Jakubowskim.