Canon de 194 mle GPF: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 81 bajtów ,  5 lat temu
poprawa linków, infobox, drobne merytoryczne
(int., linki zewnętrzne, poprawa linków, szablon, infobox, drobne merytoryczne, drobne redakcyjne)
(poprawa linków, infobox, drobne merytoryczne)
 
|nacisk jednostkowy =
|prędkość =
|zasięg = 21 km
|brody =
|rowy =
|commons =
}}
'''Canon de 194 mle GPF''' (Grand Puissance Filloux) – pierwsze [[III Republika Francuska|francuskie]], a drugie na świecie po [[Gun Carrier Mark I]] gąsienicowe [[działo samobieżne]]. Zaprojektowane pod koniec [[I wojna światowa|I wojny światowej]] przez [[Louis Filloux|Louisa Filloux]], użyte bojowo zarówno w I jak i w [[II wojna światowa|II wojnie światowej]].
 
== Historia powstania ==
Podobnie jak współczesny mu ''Gun Carrier Mark I'', pojazd powstał w odpowiedzi na wątpliwości czy w przypadku przełamania statycznej linii frontu I wojny światowej i przejścia do wojny manewrowej (a właśnie do takiego zadania zaprojektowano i zbudowano pierwsze [[czołg]]i) ciężka [[artyleria polowa]] będzie w stanie podążać za szybko nacierającą [[Piechota|piechotą]] i [[Jazda|kawalerią]]. Początkowo eksperymentowano z różnymi pomysłami ale bardzo szybko okazało się, że tylko [[gąsienicowy układ bieżny]] może zapewnić odpowiednią mobilność w trudnych warunkach terenowych.
 
Pierwsze pojazdy tego typu powstały w zakładach firmy [[Schneider-Creusot]], a prace rozwojowe były całkowicie niezależne od ówczesnego francuskiego programu czołgowego. Pierwotnie planowano uzbroić pojazd w [[Armata|armatę]] 155 mm ale ostatecznie zdecydowano się na długolufową armatę 194 mm.
 
== Opis konstrukcji ==
W porównaniu z ''Gun Carrier Mark I'', Canon de 194 był bronią zdecydowanie bardziej udaną, zastosowano szereg oryginalnych rozwiązań takich jak pneumatyczny [[oporopowrotnik]] automatycznie dostosowujący się do kąta podniesienia lufy, hamulce hydrauliczne i prosty układ kierowniczy przez co pojazdem mogła kierować tylko jedna osoba ([[Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii|brytyjski]] ''Gun Carrier Mark I'' odziedziczył układ napędowy i sterowniczy z ówczesnych ciężkich czołgów brytyjskich i do jego kierowania potrzebne były cztery osoby – kierowca główny, dwóch „gąsiennicowych” i hamulcowy). Silnik znajdował się w tylnej części pojazdu pod mechanizmem podnoszenia lufy, ale kierowca znajdował się na przodzie pojazdu. Z tyłu Canon de 194 umieszczono mały dźwig do podnoszenia amunicji. Wadą takiego rozwiązania było to, że uniemożliwiało to osiągnięcie maksymalnego kąta elewacji lufy co powodowało zmniejszenie zasięgu armaty ale niezwykła jak na czasy I wojny światowej mobilność pojazdu o tak wielkiej mocy ognia niwelowała częściowo tą wadę.
 
Uzbrojenie pojazdu stanowiła armata 194 mm, wyprodukowano także kilka egzemplarzy uzbrojonych w [[moździerz]] Mortier de 280 (zmodyfikowana wersja [[Mortier de 280 mm Schneider]]), w tej wersji pojazd ten nosił oznaczenie '''M 280 sur chenilles''', ale po I wojnie światowej wszystkie pojazdy tej wersji zostały przezbrojone na armatę 194 mm. Maksymalny zasięg działa wynosił prawie 21 km, a pocisk ważył prawie 79 kg.
 
== Użycie bojowe ==
Canon de 194 zostały użyte bojowo pod koniec I wojny światowej i około 50 sztuk tej broni było na wyposażeniu Armii Francuskiej w momencie wybuchu II wojny światowej. Po [[Rozejm w Compiègne (1940)|upadku Francji]] armaty te zostały przejęte przez [[Wehrmacht]] gdzie służyły pod nazwą '''19,4 cm Kanone 485 (f) auf Selbstfahrlafette'''. Były używane głównie do celów szkoleniowych w garnizonach położonych na terenie Francji, ale przynajmniej trzy armaty tego typu były na wyposażeniu 84 Pułku Artylerii Wehrmachtu i zostały użytego bojowo w [[1942]] na terenie [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Radzieckiego]].
 
== Bibliografia ==
* Chant, Chris (2005)Chant, ''Artillery'', Amber Books, 2005, {{ISBN|1-904687-41-5}}.
* [http://maquetland.com/v2/index.php?page=vision&id=353 "La Heer et l'Héritage Francais I° partie les Blindés"] {{lang|fr}}
 
== Linki zewnętrzne ==
Anonimowy użytkownik