Roman Osika: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 171 bajtów ,  4 lata temu
m
'''Roman Osika''' (ur. [[17 lutego]] [[1919]] w [[Klonów|Klonowie]], koło [[Racławice (powiat miechowski)|Racławic]], w powiecie miechowskim, zm. [[2 kwietnia]] [[1986]] w Warszawie) – [[Polska|polski]] [[geolog]], specjalista w zakresie geologii złóż surowców mineralnych.
 
== Młodość ==
Ojciec Jan, rolnik, matka Franciszka z Dońców.
 
Szkołę podstawową ukończył w [[1934]], w Racławicach. W latach [[1935]]–[[1939]] uczęszczał do Państwowej Szkoły Górniczo-Hutniczej w [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowie Górniczej]]. Odbył szereg praktyk w kopalniach węgla kamiennego: [[1936]]-[[1937]] – kopalnia „Saturn” w [[Czeladź (miasto)|Czeladzi]], 1937-[[1938]] – kop. „Eminencja” w Katowicach, 1938-1939 – kop. „Artur” w [[Siersza|Sierszy]].
 
W latach [[1940]]-[[1941]] uczęszczał do Technicznej Szkoły Górniczo-Hutniczej i Mierniczej (Staatliche Fachschule für Berg-Huetten-und-Vermessungswesen) w Krakowie. Po uzyskaniu dyplomu technika górnika w 1941, podjął praktykę w [[Państwowy Instytut Geologiczny|Państwowym Instytucie Geologicznym]] w Krakowie, przemianowanym przez okupanta na Amt für Bodenforschung. Pracował pod kierunkiem [[Czesław Kuźniar|Czesława Kuźniara]] w rejonie [[Starachowice|Starachowic]] i [[Skarżysko|Skarżyska]] (1941), [[Władysław Pożaryski|Władysława Pożaryskiego]] w rej. [[Iłża|Iłży]] ([[1942]]) oraz Z. Bąkowskiego w rej. [[Czarny Dunajec|Czarnego Dunajca]] i Nowego Targu ([[1943]]). W latach 1943-[[1945]] pracował w firmie Karpathen Öl pod kierunkiem [[Joachim Hempel|Joachima Hempla]] i [[Antoni Tokarski|Antoniego Tokarskiego]] w rej. [[Jasło|Jasła]] i [[Gorlice|Gorlic]].
Od 1943 był żonaty z Zofią z domu Jaborek. Miał dwójkę dzieci: Barbarę i Krzysztofa.
 
Po wyzwoleniu, w lutym 1945, rozpoczął studia wyższe na Wydziale Górniczym [[AGHAkademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie|Akademii Górniczo-Hutniczej]], w Sekcji Kopalnianej, w Krakowie. Dyplom inżyniera górnika i magistra nauk technicznych z dziedziny przeróbki mechanicznej uzyskał w grudniu [[1950]] u prof. [[Witold Budryk|Witolda Budryka]], a z zakresu geologii stosowanej - u prof. [[Roman Krajewski|Romana Krajewskiego]]. Jednocześnie otrzymał [[nakaz pracy]] do PIG w Krakowie.
 
== Praca ==
Roman Osika przez cały okres studiów pracował w Państwowym Instytucie Geologicznym, w Krakowie, w Wydziale Geologii Regionalnej, a następnie w Wydziale Rud. Pierwsza praca w Instytucie Geologicznym w latach [[1947]] -1950 dotyczyła poszukiwań złóż rud żelaza w okręgu częstochowskim - w rejonie [[Wręczyca (województwo śląskie)|Wręczycy]] i [[Krzepice|Krzepic]] - oraz badań złóż [[magnezyt]]u i [[fluoryt]]u na Dolnym Śląsku.
 
W [[1950]] został kierownikiem Działu Rud Żelaza w Wydziale Rud. Funkcję tę pełnił do [[1953]]. W roku akademickim 1952-1953 wykładał na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AG-H z zakresu organizacji i metodyki poszukiwań złóż.
W [[1968]] otrzymał Stopień Generalnego Dyrektora Górniczego III stopnia.
 
Uczestniczył w pracach Rady Naukowej Instytutu, współpracował z Komitetem Prognoz Surowcowych [[PANPolska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]] i działał jako autor, koordynator i redaktor ''Mapy metalogenicznej Europy i krajów ościennych'', opracowywanej w ramach Komisji Mapy Geologicznej Świata. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w [[1971]], a profesora zwyczajnego w [[1976]].
 
Po rezygnacji w 1975 ze stanowiska Dyrektora Instytutu Geologicznego pracował w Zakładzie Ekonomiki Zasobów i Prac Geologicznych, pełniąc kolejno funkcje kierownika Zespołu Kartografii Surowców Mineralnych i Pracowni Prognoz Geologicznych Złóż Surowców Mineralnych. Po przemianowaniu Zakładu Ekonomiki na Zakład Geologii Gospodarczej, objął w nim funkcję kierownika Pracowni Prognoz Geologiczno-Złożowych.
*Srebrny Krzyż Zasługi (1952).
*Medal X-lecia PRL (1955).
*[[Krzyż Zasługi|Złoty Krzyż Zasługi]] (1955).
*Złoty Krzyż Zasługi (1959).
*Złoty Medal Przyjaźni, Wietnam (1961).
*Order Sztandaru Pracy II klasy, Wietnam (1962).
*Zespołowa Nagroda Państwowa I stopnia (1966), za odkrycie i opracowanie pierwszej dokumentacji geologicznej złoża rud miedzi.
*[[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]] (1970).
*Medal 30-lecia PRL (1974).
*[[Order Sztandaru Pracy]] I klasy (1974
15 733

edycje