Księstwo Normandii: Różnice pomiędzy wersjami

m
Seine-Maritime => Sekwana Nadmorska i Maine-et-Loire => Maine i Loara
m (Seine-Maritime => Sekwana Nadmorska i Maine-et-Loire => Maine i Loara)
=== Wilhelm Zdobywca (1035–1087) ===
[[Plik:Carte_Duche_Normandie_Chateaux.png|thumb|Księstwo Normandii z zaznaczonymi zamkami książęcymi]]
Małoletni Wilhelm nie był w stanie zapobiec rozpadaniu się księstwa, coraz więcej hrabiów i wicehrabiów ignorowało zwierzchność książęcą i prowadziło własną politykę. Dopiero pomoc króla francuskiego [[Henryk I (król Francji)|Henryka I]] (1047) i zwycięstwo w [[Bitwa w Dolinie Wydm|bitwie pod Val-ès-Dunes]] zapewniło władzę Wilhelmowi. Po tym wydarzeniu Wilhelm wraz z królem rozpoczęli walkę z [[księstwo Andegawenii|księciem Andegawenii]] [[Godfryd Młot|Godfrydem Młotem]] co zaowocowało przyłączeniem [[Maine (Francja)|Maine]]. Ten nagły wzrost potęgi Wilhelma zaniepokoił Henryka, który w sojuszu z Godfrydem dwukrotnie najechał na Normandię. Wilhelm odparł oba ataki, pokonując przeciwników w bitwach pod [[Mortemer (Seine-MaritimeSekwana Nadmorska)|Mortemer]] (1054) i [[Varaville]] (1058). Wojnę zakończyła jednak dopiero śmierć Henryka i Godfryda w 1060 roku. Na tronie francuskim zasiadł teraz małoletni [[Filip I (król Francji)|Filip I]], którego opiekunem został [[Baldwin V Flandryjski|Baldwin V]], książę Flandrii i teść Wilhelma, te dwa czynniki zapewniały Wilhelmowi pełne bezpieczeństwo od strony Paryża, dzięki czemu mógł on pozwolić sobie na znacznie szersze projekty. W 1062 roku zhołdował [[Maine (Francja)|Maine]] i [[Ponthieu]], próbował także zająć całe [[Vexin]]. W latach 1064–1066 prowadził wojnę z [[księstwo Bretanii|Bretanią]], którą zakończyła dopiero śmierć księcia [[Konan II|Konana II]].
 
Następnym przedsięwzięciem Wilhelma był najazd na [[Anglia|Anglię]], roszcząc sobie prawa do tronu angielskiego, którego sukcesję miał mu obiecać zmarły król [[Edward Wyznawca]] w 1051 roku. Podbój całego kraju zapewniło zasadniczo zwycięstwo w jednej walnej [[bitwa pod Hastings|bitwie pod Hastings]], gdzie Wilhelm całkowicie rozbił wojska [[Harold II|Harolda II]], wybranego na króla przez baronów. Jednak ujarzmienie podbitego kraju trwało, aż do 1080 roku, książę musiał odpierać bunty możnych, a także ataki innych władców, m.in. z Walii, Szkocji czy Danii. Wielu baronów anglosaskich zostało wywłaszczonych, a ich dobra zajęły rodziny normańskiego pochodzenia, co zadzierzgnęło trwałe związki między obu krajami, gdyż wielu możnych normandzkich miało jeszcze długo dobra tak po jednej, jak i po drugiej stronie kanału La Manche.
327 689

edycji