Sztuka starożytnego Rzymu: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  5 lat temu
drobne redakcyjne
[wersja nieprzejrzana][wersja przejrzana]
Nie podano opisu zmian
(drobne redakcyjne)
{{Dopracować|źródła=2012-03}}
Terminem '''sztuka starożytnego Rzymu''' określa się zazwyczaj sztukę tworzoną w [[Rzym]]ie – mieście nad [[Tyber|Tybrem]] oraz całym państwie złożonym z wielu prowincji i nie wykazującą żadnych ścisłych związków kulturowych z sztuką rodzimą konkretnego rejonu pozostającego pod panowaniem imperium, powstałą w okresie od [[VI wiek p.n.e.|VI w. p.n.e.]] do końca [[VIV wiek| VIV]] w., czyli momentu podziału [[Cesarstwo Rzymskie|cesarstwa]] na wschodnie i zachodnie.
 
Najstarszy okres rozwoju sztuki starożytnego Rzymu związany jest z panowaniem królów [[Etruskowie|etruskich]] i trwał aż do najazdu [[Galowie|Galów]] na Rzym w [[390 p.n.e.]], czyli pierwszych dwóch stuleci [[republika rzymska|republiki]]. Z tym okresem związane jest przekształcenie osady w miasto, budowa kanału odwadniającego [[Cloaca Maxima]], wytyczenie ulic i placów (powstało [[Forum Romanum]]). Powstały najstarsze budowle, np. [[świątynia Jowisza Kapitolińskiego]].
W cesarstwie rzymskim produkowano także [[gemma (kamień)|gemmy]] o wzorach wklęsłych (''intaglio'') i wypukłych (''kamee''). Do ich produkcji używano półszlachetnych kamieni (np. [[karneol|krwawnik]], [[granat (minerał)|granat]], [[akwamaryn]], [[agat]]). Umiejętność ich wykonania Rzymianie przejęli od Greków. Początkowo (w okresie [[republika rzymska|republiki]]) produkowano gemmy wklęsłe używane do wyrobu pierścieni (służących jako pieczęcie) oraz amuletów. Za Augusta rozwinęła się produkcja gemm o wzorach wypukłych, służąca jako ozdoba sprzętów oraz biżuteria. Pojawiły się kamee z wizerunkiem cesarza oraz wyroby o znacznych rozmiarach z ozdobą w postaci reliefów historycznych. Oprócz [[kamea|kamei]] z kamieni wykonywano też wyroby imitujące je. Były one wykonywane w dwubarwnym szkle. Na warstwę spodnią używano przeźroczystego szkła, wierzchnią, rzeźbioną, wykonywano w szkle białym. Podobną technikę zastosowano już w okresie hellenistycznym do produkcji naczyń. Wyroby tego typu powstawały także w [[Cesarstwo Rzymskie|cesarstwie rzymskim]]. Do bardziej znanych znalezisk tego typu należy tzw. [[Waza portlandzka]]. Jest to amfora odnaleziona w XVI w. w sarkofagu. Na szafirowym tle wygrawerowane są w białym szkle sceny figuralne. Waza znajduje się w zbiorach [[Muzeum Brytyjskie]]go w Londynie.
 
Najlepiej zachowanymi przykładami malarstwa są freski zdobiące domy zasypanych popiołem po wybuchu [[Wezuwiusz]]a w [[Pompeje|Pompejach]]. Pozwalają one na poznanie rozwoju tej gałęzi sztuki od połowy [[II wiek p.n.e.|II w. p.n.e.]] do [[79]] r. Malarstwo okresu cesarstwa jest właściwie nieznane. Zachowały się nieliczne przykłady fresków z [[II wiek|II]] w. wykonanych w grobowcach oraz kilka przykładów z [[III wiek|III]] w. zdobień wnętrz mieszkalnych odnalezionych w Rzymie i [[Ostia (starożytne miasto)|Ostii]]. Na tej podstawie można wyrokować, że panowały w tym okresie dwa style: iluzjonistyczny i późno rzymskipóźnorzymski. Pierwszy to obrazy postaci z pejzażem lub elementami architektonicznymi w tle. Drugi styl reprezentowany jest przez malarstwo figuralne na neutralnym tle w obramowanych czerwonymi pasami polach.
 
== Zobacz też ==
85 447

edycji