Johann Tetzel: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 40 bajtów ,  5 lat temu
→‎Życiorys: drobne redakcyjne, ort., infobox, drobne merytoryczne
m (Usunięto kategorię "Inkwizytorzy"; Dodano kategorię "Niemieccy inkwizytorzy" za pomocą HotCat)
(→‎Życiorys: drobne redakcyjne, ort., infobox, drobne merytoryczne)
|1. funkcja = Inkwizytor Polski
|1. funkcja - okres = 1509 – 1519
|2. funkcja = Komisarz generalny do spraw odpustów w Niemczech[[Święte Cesarstwo Rzymskie|Świętym Cesarstwie Rzymskim]]
|2. funkcja - okres = 1517 – 1519
|wyznanie = Rzymskokatolickie
}}
 
'''Johann''' (lub '''Johannes''') '''Tetzel [[Dominikanie|OP]]''' (ur. 1465 w [[Pirna|Pirnie]], zm. [[11 sierpnia]] [[1519]] w [[Lipsk]]u) – [[Królestwo Niemieckie|niemiecki]] duchowny [[katolicyzm|katolicki]], [[Dominikanie|dominikanin]], [[przeor]] [[klasztor]]u w [[Głogów|Głogowie]], inkwizytor [[Polska|Polski]]. Znany głównie ze sprzedaży [[odpust]]ów, który to proceder stał się jedną z istotnych przyczyn [[reformacja|reformacji]]. Autor słynnego powiedzenia ''Gdy tylko [[złoto]] w misce zadzwoni, do [[niebo (raj)|nieba]] jakaś [[Dusza (religia)|duszyczka]] pogoni'' ([[język niemiecki|niem.]] ''Sobald der Gülden im Becken klingt im huy die Seel im Himmel springt'').
 
== Życiorys ==
Tetzel urodził się w [[Saksonia|saskimsaksońskim]] mieście Pirna w 1465 roku, jako syn lipskiego [[złotnictwo|złotnika]], Hansa Tetzla,. tamW teżPirnie studiował [[teologia|teologię]] i [[filozofia|filozofię]]. W [[1489]] wstąpił do zakonu dominikanów. Odnosił pewne sukcesy jako [[kaznodzieja]]. W [[1502]] wyznaczony przez [[papież]]a do propagowania odpustu [[Rok Jubileuszowy|jubileuszowego]], którego udzielał odtąd przez całe swoje życie. W [[1509]] został ustanowiony [[inkwizycja|inkwizytorem]] na obszarze polskiej prowincji dominikańskiej, natomiast w 1517 został wyniesiony przez papieża [[Leon X|Leona X]] do godności komisarza ds. [[odpust]]ów w [[Święte Cesarstwo Rzymskie|Świętym Cesarstwie Rzymskim]].
 
W swojej działalności handlowej Tetzel posunął się do sporządzenia listy opłat za odpuszczenie różnych rodzajów [[grzech]]ów, twierdził. równieżTwierdził, że jego odpusty mogą chronić dusze, które znieważyły [[Maria z Nazaretu|Marię Pannę]],. sprzedawałSprzedawał odpusty za zmarłych oraza także za grzechy jeszcze nie popełnione, traktując darowanie win wyłącznie jako pewnego rodzaju transakcję. W 1517 próbował dokonać zbiórki [[pieniądz|pieniędzy]] na trwającą w [[Rzym]]ie budowę [[Bazylika św. Piotra na Watykanie|Bazyliki św. Piotra]], co stanowiło inspirację dla [[Marcin Luter|Marcina Lutra]] przy pracy nad [[95 tez]]ami, w części poświęconej Tetzlowejtetzlowej akcji.
 
W 1517 zdobył tytuł [[licencjat]]a Świętej Teologii na [[Europejski Uniwersytet Viadrina|Uniwersytecie Viadrina]] we [[Frankfurt nad Odrą|Frankfurcie nad Odrą]], a następnie [[doktor (stopień naukowy)|doktora]] Świętej Teologii ([[1518]]), za obronę w dwóch [[Mowa (retoryka)|mowach]] [[Doktryna religijna|doktryny]] o odpustach przeciwko nauce Lutra. Oskarżenie, iż sprzedaje pełne odpuszczenie grzechów jeszcze nie popełnionych wywołało ogromny [[skandal]]. Marcin Luter uznał jego działalność za złą i niedopuszczalną oraz rozpoczął publicznie wypowiadać się przeciwko niemu.
 
[[Karl von Miltitz]], [[kanonik]] [[Katedra w Moguncji|katedry]] w [[Moguncja|Moguncji]], zarzucał mu popełnienie licznych oszustw i defraudacji, twierdził też, że miał dwójkę nieślubnych dzieci. Przestraszony Tetzel wycofał się wówczas do klasztoru w [[Lipsk]]u, tam też zmarł w 1519. W okresie tym był już całkowicie skompromitowany i nie udzielał się publicznie. Na łożu śmierci otrzymał uprzejmą korespondencję od Lutra, który stwierdził, iż nie wszystkie aspekty jego działalności miały negatywny charakter, jak również pocieszył umierającego adwersarza.
 
{{Kontrola autorytatywna}}
Anonimowy użytkownik